Contents
Een verhaal dat de voormalige FBI-agente niet kan vergeten
Alexandra Montilla heeft tijdens haar loopbaan met verschillende zware criminelen te maken gehad. Toch maakte haar contact met Joran van der Sloot een uitzonderlijk diepe indruk. In de documentaire vertelt ze dat hij in een persoonlijk gesprek een heel andere indruk kon wekken dan mensen misschien zouden verwachten.
Volgens Montilla kwam hij over als charismatisch en intelligent. Hij kon gemakkelijk een gesprek voeren en wist zich in eerste instantie op een vrij gewone manier te presenteren. Maar achter die beheerste uitstraling zat volgens haar een kant die haar bijzonder verontrustte.
Tijdens een gesprek begon Van der Sloot te vertellen over zijn dochter, die hij kreeg met een Peruaanse vrouw. Wat aanvankelijk een verhaal over zijn gezin leek, nam vervolgens een gruwelijke wending. Montilla hoorde iets wat ze naar eigen zeggen nooit meer uit haar geheugen heeft kunnen wissen.
Het konijn dat zijn dochtertje had gekrabd
Tijdens zijn detentie had Van der Sloot een konijn gekregen dat hij als huisdier mocht houden. Op een bepaald moment kwam zijn jonge dochtertje bij hem op bezoek. Tijdens dat bezoek zou het konijn het meisje hebben gekrabd.
Voor een klein kind kan zo’n onverwachte gebeurtenis behoorlijk schrikken zijn. Maar wat Van der Sloot vervolgens volgens zijn eigen verhaal deed, was volgens Montilla ronduit afschuwelijk.
Hij zou het konijn hebben vastgepakt en de kop ervan hebben afgerukt. Montilla vertelde in de documentaire dat hij deze gruwelijke handeling zelf tegenover haar beschreef. De manier waarop hij het vertelde, maakte het verhaal voor haar nog moeilijker te verwerken.
Het was niet alleen de gewelddadige daad die haar schokte. Vooral het feit dat hij er zo gemakkelijk over sprak, bleef haar bij. Een verhaal dat voor veel mensen nauwelijks te bevatten is, leek voor hem tijdens dat gesprek geen zichtbare emotionele lading te hebben.
Geen zichtbare emotie na het gruwelijke verhaal
Volgens Montilla was zijn reactie misschien wel het meest verontrustende onderdeel van het hele gesprek. Nadat hij over het konijn had verteld, ging hij volgens haar gewoon verder met praten. Er was geen zichtbare emotionele omslag en ze merkte geen duidelijke reactie die paste bij de ernst van wat hij zojuist had beschreven.
Juist dat contrast maakte diepe indruk op de voormalige FBI-agente. Ze was gewend om met mensen te spreken die ernstige misdrijven hadden gepleegd, maar het gesprek met Van der Sloot bleef haar achtervolgen.
In de documentaire beschrijft ze hoe moeilijk het was om die twee kanten met elkaar te verenigen: de man die op het eerste gezicht een vlot gesprek kon voeren en de persoon die zonder zichtbare emotie zo’n gewelddadig verhaal vertelde.
Van Natalee Holloway tot Stephany Flores
De onthulling krijgt een extra zware lading door de geschiedenis van Van der Sloot. In 2005 verdween de toen achttienjarige Amerikaanse studente Natalee Holloway tijdens een vakantie op Aruba. Van der Sloot kwam al snel als verdachte in beeld, maar ontkende jarenlang dat hij haar had vermoord.
In 2023 bekende hij uiteindelijk tegenover Amerikaanse autoriteiten dat hij Natalee op het strand had gedood en haar lichaam in zee had achtergelaten. Haar lichaam is nooit teruggevonden.
Ook in Peru staat zijn naam in verband met een gruwelijke moord. In 2010 bracht hij Stephany Flores om het leven in een hotelkamer. Voor die moord kreeg hij een gevangenisstraf van 28 jaar, die hij in Peru uitzit.
De nieuwe documentaire richt zich op de zaak-Natalee Holloway, maar laat tegelijkertijd zien hoe de gesprekken met Van der Sloot een indruk achterlieten op de mensen die bij het onderzoek betrokken waren.
Een man die zelfs ervaren onderzoekers verontrustte
Montilla’s verhaal maakt duidelijk waarom haar herinneringen aan Van der Sloot zo sterk zijn gebleven. Ze had tijdens haar werk al veel meegemaakt, maar de combinatie van zijn ogenschijnlijk normale manier van communiceren en de inhoud van zijn verhaal vond ze bijzonder verontrustend.
Het verhaal over het konijn en zijn dochtertje is bovendien een onthulling die een andere kant van zijn leven tijdens detentie laat zien. Het gaat niet om een nieuw strafrechtelijk oordeel, maar om een gebeurtenis die hij volgens Montilla zelf aan haar vertelde en die haar diep heeft geschokt.
Voor kijkers is vooral de tegenstelling moeilijk te bevatten: een gesprek dat ogenschijnlijk gewoon begint, maar eindigt met een verhaal over extreem geweld. Dat Van der Sloot daarna zonder zichtbare emotie verderging, is precies het detail dat Montilla naar eigen zeggen nooit heeft losgelaten.
Opnieuw zorgen over zijn veiligheid in de gevangenis
Ook zijn huidige omstandigheden kwamen onlangs opnieuw ter sprake. Van der Sloot liet in augustus weten dat hij zich niet veilig voelde in de gevangenis. Volgens hem zouden medegevangenen een bedreiging vormen en vroeg hij om bescherming van de gevangenisautoriteiten.
Die berichten brachten zijn naam opnieuw in het nieuws. Maar in Taken: Natalee Holloway ligt de nadruk vooral op de herinneringen van mensen die hem tijdens het onderzoek hebben meegemaakt.
Het verhaal van Alexandra Montilla blijft daarbij een van de meest aangrijpende onderdelen. Niet alleen vanwege de gruwelijke gebeurtenis die Van der Sloot haar vertelde, maar vooral vanwege de indruk die zijn reactie op haar achterliet.
Voor de voormalige FBI-agente was het een gesprek dat ze niet zomaar achter zich kon laten. En voor het publiek werpt haar getuigenis opnieuw een confronterend licht op de man achter een van de beruchtste moordzaken uit de Nederlandse geschiedenis.

