‘Mijn knieën bloeden en mijn adem stokt, maar ik weiger af te dalen zonder mijn kind…’ – Dochter (25) al zes weken spoorloos: wanhopige vader beklimt eigenhandig verraderlijke bergen in een hartverscheurende zoektocht. Zijn eenzame tocht langs steile rotswanden legt de rauwe pijn van een radeloos gezin bloot…

5 min read

Contents
  1. Een wandelvakantie eindigt in een onvoorstelbare nachtmerrie
  2. Vader weigert de zoektocht op te geven
  3. Een onverwachte waarneming roept nieuwe vragen op
  4. Zoekacties met helikopters en speurhonden leveren niets op
  5. De familie hoopt nog altijd op één beslissende aanwijzing

Een wandelvakantie eindigt in een onvoorstelbare nachtmerrie

Carolin Schmidt komt uit de Duitse deelstaat Hessen en is een ervaren bergwandelaar. Als geografe kent ze de natuur en het bergachtige landschap goed. Ze woonde en werkte eerder een jaar in de omgeving van Garmisch-Partenkirchen, waardoor de streek haar niet onbekend was.

Op 24 augustus trok ze opnieuw naar het grensgebied tussen Tirol in Oostenrijk en Beieren in Duitsland. Ze wilde er genieten van een wandelvakantie, de bergen verkennen en verschillende berghutten bezoeken. Aanvankelijk leek alles volgens plan te verlopen. Niemand kon vermoeden dat haar reis zou uitmonden in een vermissing die haar familie wekenlang in onzekerheid zou achterlaten.

Op zondag 6 september kwam het contact met haar vader abrupt tot stilstand. Die dag had Carolin via WhatsApp nog foto’s gestuurd van berghutten die ze onderweg had bereikt. Voor ze terug naar huis zou gaan, wilde ze naar eigen zeggen nog een klein uitstapje maken. Ook stuurde ze nog een bericht naar een vriendin.

Daarna bleef het stil.

Voor haar familie moet juist die stilte bijzonder moeilijk te verdragen zijn. Er kwam geen bericht meer om te laten weten waar ze was, geen telefoontje om te vertellen dat alles goed ging en geen aanwijzing over wat er na haar laatste wandeling is gebeurd. De vrouw die haar uitstapjes tot dan toe met haar naasten deelde, leek plotseling van de aardbodem verdwenen.

Vader weigert de zoektocht op te geven

Terwijl de dagen verstreken en de onzekerheid groeide, besloot Carolins vader zelf in actie te komen. Hij wacht niet alleen op nieuws van de autoriteiten, maar gaat ook eigenhandig op zoek naar aanwijzingen. Hij loopt wandelroutes af, hangt opsporingsposters op en spreekt mensen aan die mogelijk iets hebben gezien.

Zijn zoektocht brengt hem naar het ruige berglandschap waar zijn dochter voor het laatst actief was. Daar moet hij proberen zich een beeld te vormen van haar mogelijke route, in de hoop ergens een spoor te vinden dat de politie verder kan helpen. Iedere hut, ieder wandelpad en iedere aanwijzing kan van belang zijn.

Volgens de Oostenrijkse krant Kronen Zeitung beklom hij zelfs de 2.662 meter hoge Hohe Munde. Boven op de berg controleerde hij het gastenboek in de hoop de naam van Carolin terug te vinden. Misschien had ze de top bereikt en daar iets achtergelaten. Misschien zou een enkele vermelding duidelijkheid geven over haar route.

Maar ook die poging leverde geen antwoord op.

De gedachte dat een vader zelf zulke zware inspanningen levert om zijn vermiste dochter terug te vinden, maakt de zoektocht bijzonder aangrijpend. Toch is het belangrijk om niet meer in te vullen dan bekend is: over de precieze fysieke gevolgen van zijn tochten is niets bevestigd. Wel staat vast dat hij blijft zoeken, ondanks de teleurstellingen en het uitblijven van een doorbraak.

Een onverwachte waarneming roept nieuwe vragen op

Er is nog een detail dat de familie bezighoudt. Twee dagen voor het laatste contact zou Carolin zijn gezien in een supermarkt in Weilheim. Volgens haar familie past dat bezoek niet bij de wandelroute die ze voor ogen had.

Voor haar vader roept die waarneming vragen op. Waarom bevond zijn dochter zich daar? Was ze onderweg naar een andere bestemming, had ze haar plannen gewijzigd of was er iets gebeurd waardoor ze haar oorspronkelijke route niet kon volgen? Voorlopig zijn dat vragen waarop geen duidelijk antwoord bestaat.

De politie heeft geen concreet bewijs gevonden dat er sprake is van een misdrijf. De mogelijke waarneming in Weilheim vormt op zichzelf geen bewijs dat iemand Carolin iets heeft aangedaan. Toch blijft het een element dat haar familie graag beter zou begrijpen.

Ook de laatste bekende locatie van haar telefoon biedt nog geen uitsluitsel. Het toestel werd het laatst opgemerkt in het gebied tussen de Oostenrijkse dorpen Ehrwald en Leutasch. Dat gebied maakte deel uit van de zoektocht, maar de locatiegegevens hebben tot dusver niet geleid tot een spoor dat haar verblijfplaats verklaart.

Zoekacties met helikopters en speurhonden leveren niets op

De autoriteiten hebben verschillende zoekacties uitgevoerd in het bergachtige gebied. Daarbij werden onder meer helikopters en speurhonden ingezet. Ondanks die inspanningen bleef het resultaat uit en werd Carolin niet gevonden.

Het zoeken in een berggebied kan bijzonder ingewikkeld zijn. Uitgestrekte wandelroutes, hoogteverschillen en moeilijk bereikbare plekken maken het lastig om iedere mogelijke locatie te controleren. Toch kan uit de beschikbare informatie niet worden afgeleid wat er precies met Carolin is gebeurd of waar ze zich bevindt.

Voor haar familie betekent het uitblijven van een antwoord dat de onzekerheid voortduurt. Er is geen bevestiging dat ze is overleden, maar evenmin nieuws dat erop wijst dat ze veilig is. Haar vader blijft daarom hopen dat iemand zich iets herinnert of over informatie beschikt die tot een doorbraak kan leiden.

Tegen Augsburger Allgemeine benadrukte hij dat hij niet gelooft dat zijn dochter bewust grote risico’s zou hebben genomen. “Mijn dochter zou nooit een groot risico nemen”, verklaarde hij. Die overtuiging maakt het voor hem moeilijk om te aanvaarden dat ze tijdens haar wandeling zomaar spoorloos is verdwenen.

De familie hoopt nog altijd op één beslissende aanwijzing

De politie van Garmisch-Partenkirchen vraagt wandelaars om foto’s uit de periode begin september zorgvuldig te bekijken. Carolin kan mogelijk onbedoeld op de achtergrond van een foto staan, bijvoorbeeld op een wandelpad, bij een berghut of in de omgeving van een populaire route.

Carolin is 1,75 meter lang, heeft een slank, sportief postuur, halflang blond haar en blauwe ogen. Wie in die periode in de omgeving van Garmisch-Partenkirchen, Ehrwald, Leutasch of de omliggende bergen heeft gewandeld, kan mogelijk informatie hebben die voor het onderzoek van belang is.

Voor haar vader is iedere mogelijke aanwijzing het onderzoeken waard. Hij blijft routes afgaan en plekken bezoeken waar zijn dochter misschien is geweest. De beklimming van de Hohe Munde leverde niets op, maar heeft hem er niet toe gebracht de zoektocht te beëindigen.

Zes weken zonder antwoord wegen zwaar voor de mensen die op Carolin wachten. Toch blijft de hoop bestaan dat een getuige, een foto of een klein detail eindelijk duidelijkheid kan brengen. Tot die tijd blijft haar vader zoeken naar zijn dochter, in een landschap dat zowel prachtig als onverbiddelijk kan zijn.

Wie informatie heeft over de vermissing van Carolin Schmidt, wordt gevraagd contact op te nemen met de politie van Garmisch-Partenkirchen.