‘Mijn lichaam begaf het op de treden, maar ik klemde hem vast alsof mijn leven ervan afhing…’ – Klaasje Meijer overleeft een huiveringwekkende val van de trap met haar pasgeboren baby na een loodzware horrorbevalling. Haar ijzingwekkende getuigenis toont de rauwe doodsangst van een jonge moeder die tot het uiterste werd gedreven…

4 min read

Voor Klaasje verliep de overgang naar het leven met een baby allerminst zoals ze zich had voorgesteld. De roze wolk waarover zo vaak wordt gesproken, bleef in het begin uit. De bevalling was levensbedreigend, de medische zorgen rond haar zoontje Abel waren ingrijpend en het slaaptekort maakte de eerste periode extra zwaar. Het was een opeenstapeling van gebeurtenissen die haar zowel lichamelijk als emotioneel op de proef stelde.

Contents
  1. Een bevalling die haar leven in gevaar bracht
  2. Ook de gezondheid van Abel baarde grote zorgen
  3. Slaaptekort dat haar tot het uiterste dreef
  4. De roze wolk bleef uit
  5. Haar verhaal over een kwetsbare periode als jonge moeder

Een bevalling die haar leven in gevaar bracht

Klaasje en haar echtgenoot Max keken uit naar de komst van hun kindje. Hoewel ze vooraf wist dat slapeloze nachten zwaar konden zijn, voelde ze zich klaar voor het moederschap. Ze stond naar eigen zeggen stevig in haar schoenen en wist dat ze op haar man en familie kon rekenen. Toch kon niets haar voorbereiden op wat er tijdens de bevalling zou gebeuren.

De placenta liet niet los en Klaasje verloor extreem veel bloed. De situatie werd zo ernstig dat artsen snel moesten ingrijpen. Ze kreeg een bloedtransfusie en moest met spoed worden geopereerd. Zonder die medische tussenkomst had de afloop fataal kunnen zijn.

Het was een angstaanjagende ervaring die ze lange tijd niet uitgebreid met het publiek had gedeeld. Pas bij het schrijven van Mama wil slapen vond ze de ruimte om stil te staan bij wat ze had meegemaakt. Achter de komst van haar zoontje, een gebeurtenis die voor veel ouders vooral met geluk wordt geassocieerd, schuilde voor haar ook een periode van intense angst en onzekerheid.

Ook de gezondheid van Abel baarde grote zorgen

Nauwelijks was Klaasje zelf door de zwaarste medische noodsituatie heen gekomen, of het gezin kreeg opnieuw een klap te verwerken. Bij de pasgeboren Abel werd een slokdarmafsluiting vastgesteld. Daardoor moest ook hij worden geopereerd.

Voor kersverse ouders is de eerste periode met een baby al een enorme verandering. Wanneer daar plotseling medische zorgen en ingrijpende behandelingen bijkomen, kan de grond onder hun voeten letterlijk lijken weg te zakken. Dat gevoel beschrijft Klaasje ook wanneer ze terugblikt op de operatie van haar zoontje. De zorgen om Abel kwamen boven op haar eigen herstel en de fysieke en emotionele belasting van de bevalling.

De eerste maanden draaiden daardoor niet alleen om wennen aan het moederschap, maar ook om omgaan met angst, onzekerheid en een lichaam dat een zware beproeving had doorstaan. De verwachtingen van een zorgeloze start maakten plaats voor een werkelijkheid waarin ze stap voor stap haar evenwicht moest proberen terug te vinden.

Slaaptekort dat haar tot het uiterste dreef

Dat Klaasje in haar boek zoveel aandacht besteedt aan slaaptekort, heeft bovendien een voorgeschiedenis. Nog voordat ze moeder werd, ontdekte ze tijdens haar deelname aan Special Forces hoe ontwrichtend een gebrek aan slaap kan zijn. De extreme omstandigheden brachten haar lichaam en geest tot hun grenzen.

“Mijn lichaam was de hele tijd in fight-or-flightmodus en mijn hersenen kregen ’s nachts niet de tijd om zichzelf op te schonen”, vertelde ze aan Dag Allemaal. Na amper twee nachten raakte ze al in de war en begon ze te hallucineren. Het was een confronterende ervaring die haar liet voelen hoe snel haar mentale en lichamelijke reserves konden opraken.

Ook nadat ze het programma had verlaten, bleef de spanning nog een tijd doorwerken. Ze mocht eerst enkele dagen in een hotel herstellen voordat ze naar huis vloog. Maar tijdens de autorit met Max, toen het plotseling hard begon te regenen, schrok ze zo hevig van het geluid op het dak dat haar stressreactie onmiddellijk terugkeerde. Ze kreeg een enorme huilbui. Max begreep niet meteen wat er gebeurde en vroeg zich af wie er naast hem zat en wat ze had meegemaakt.

Klaasje kan er inmiddels met enige afstand over vertellen, maar destijds was de impact groot genoeg om enkele keren een psycholoog te raadplegen. De ervaring maakte haar duidelijk dat extreme uitputting veel verder kan gaan dan alleen moe zijn.

De roze wolk bleef uit

Toen Abel eenmaal geboren was, kreeg Klaasje te maken met een heel andere vorm van uitputting. De zware bevalling, haar herstel en de zorgen om haar zoontje vormden samen een belastende start van het moederschap. De nachten zonder voldoende slaap maakten het er niet gemakkelijker op.

Juist in die kwetsbare periode kan zelfs een alledaagse handeling plotseling te veel worden. Een lichaam dat nog herstelt van een ingrijpende bevalling, heeft tijd nodig om opnieuw kracht op te bouwen. Wanneer vermoeidheid zich opstapelt en de zorg voor een pasgeboren baby voortdurend doorgaat, kan het gevoel ontstaan dat er nauwelijks nog ruimte is om zelf op adem te komen.

De door Klaasje beschreven periode laat zien hoe groot het contrast kan zijn tussen het beeld van het gelukkige moederschap en de werkelijkheid achter gesloten deuren. Liefde voor een kind en overweldigende vermoeidheid kunnen naast elkaar bestaan. Ook angst, onzekerheid en het gevoel de controle te verliezen kunnen deel uitmaken van die eerste maanden.

Haar verhaal over een kwetsbare periode als jonge moeder

Met Mama wil slapen wil Klaasje woorden geven aan een ervaring waar veel ouders zich mogelijk in herkennen: de uitputting die ontstaat wanneer de zorg voor een baby samengaat met slaapgebrek en een lichaam dat nog moet herstellen. Haar verhaal gaat niet alleen over slapeloze nachten, maar ook over de kwetsbaarheid die zichtbaar wordt wanneer het leven anders loopt dan verwacht.

De complicaties tijdens haar bevalling en de operatie die Abel nodig had, maakten de start van haar gezin bijzonder zwaar. Haar eerdere ervaringen tijdens Special Forces hadden haar al laten zien hoe diep slaaptekort kan ingrijpen op lichaam en geest. Na de geboorte van haar zoontje kreeg die kennis een heel persoonlijke betekenis.

De roze wolk was er in het begin niet, vertelt Klaasje. Achter die woorden schuilt een eerlijk verhaal over een jonge moeder die met onverwachte medische zorgen, angst en uitputting werd geconfronteerd. En over de moeilijke weg die soms nodig is voordat er, na een stormachtige start, opnieuw ruimte ontstaat voor rust en vertrouwen.