‘Hoe kan ik mijn zonen opgeven als ik in hun onschuld geloof…?’ – Vader van drie broers die werden opgepakt in de zaak rond de moord op politieman Nordine El Talbi (41) spreekt zich emotioneel uit: terwijl de verdenkingen als een donkere schaduw over zijn gezin hangen, blijft hij hopen dat zijn zonen ooit hun naam kunnen zuiveren…

7 min read

Contents
  1. ‘Mijn zonen hebben niets met die moord te maken’
  2. Een nacht die het gezin volledig op zijn kop zette
  3. Opluchting om twee vrijgelaten zonen, maar de onrust blijft
  4. ‘Wij zijn een correcte familie’
  5. De vernedering van een onverwachte arrestatie
  6. Terwijl de speurders zoeken, wacht de familie op antwoorden
  7. De hoop dat hun naam ooit wordt gezuiverd

‘Mijn zonen hebben niets met die moord te maken’

In de inkomhal van een statig herenhuis aan de Carton de Wiartlaan in Jette, op minder dan honderd meter van de plek waar Nordine El Talbi maandagnacht werd doodgeschoten, vertelt de vader zijn verhaal. Hij wil anoniem blijven, omdat de politie hem en zijn zonen volgens hem heeft gevraagd niet te veel over de zaak te spreken. Toch wil hij één boodschap duidelijk overbrengen: hij gelooft in de onschuld van zijn kinderen.

‘Mijn zonen zijn onschuldig. Ze hebben niets met die moord te maken’, benadrukt hij. De man probeert rustig te blijven wanneer hij terugblikt op de gebeurtenissen, maar achter zijn woorden schuilt de onzekerheid van een vader die zijn gezin plots in het middelpunt van een zwaar strafonderzoek ziet staan.

De drie broers zijn 26, 28 en 30 jaar oud. Na de dood van de politieman kwamen ze in het vizier van de speurders en werden ze opgepakt. Volgens hun vader ging het om een ongelukkige samenloop van omstandigheden, waarbij hun aanwezigheid in de buurt en hun gedrag die nacht de aandacht van de politie trokken.

Voor de man is vooral moeilijk te verdragen dat zijn zonen nu worden geassocieerd met een misdrijf dat hij hun niet ziet plegen. Hij weet dat de dood van een politieman een grondig onderzoek vereist, maar hoopt dat de speurders uiteindelijk zullen vaststellen wat zijn kinderen wel en niet met de zaak te maken hebben.

Een nacht die het gezin volledig op zijn kop zette

Volgens de vader zat zijn oudste zoon die nacht in een café in Sint-Jans-Molenbeek. Toen hij buitenkwam en politieagenten zag, zou hij zijn weggerend. Dat bleek achteraf een beslissing met grote gevolgen.

‘Toen hij buitenkwam en de politie zag, is hij gaan lopen. Wat doet de politie als je wegloopt? Juist ja, je arresteren’, vertelt zijn vader. Hij erkent dat zijn zoon daarmee geen verstandige keuze maakte. De jongen had volgens hem een joint op zak en was bovendien al eerder met het gerecht in aanraking gekomen voor drugsgerelateerde feiten.

De vader probeert het gedrag van zijn zoon te verklaren, maar verbergt niet dat hij liever had gezien dat die was blijven staan. Hij beseft dat weglopen argwaan kan wekken, zeker op een moment waarop de politie dringend op zoek is naar antwoorden over de dood van een collega. Tegelijk benadrukt hij dat verdacht gedrag volgens hem niet automatisch betekent dat iemand betrokken is bij een moord.

Ook de twee andere broers kwamen volgens het verhaal van hun vader op een onverwachte manier met de politie in aanraking. Een van hen werkt als taxichauffeur en zou naar de plek zijn gekomen om te kijken wat er aan de hand was. Toen agenten zijn identiteitskaart controleerden en dezelfde familienaam zagen, werd ook hij meegenomen voor verhoor.

De jongste broer was volgens zijn vader thuis. Rond vijf uur ’s ochtends deed hij de deur open om te zien wat er buiten gebeurde. De vader beweert dat een politieagent daarbij een laser op het voorhoofd van zijn zoon richtte. Ook hij werd vervolgens meegenomen. Later zou de politie het huis van de familie hebben doorzocht.

Opluchting om twee vrijgelaten zonen, maar de onrust blijft

Na ongeveer 48 uur zouden twee van de drie broers weer zijn vrijgelaten. Voor de vader betekende dat een eerste moment van opluchting na dagen waarin hij niet wist hoe de situatie zich zou ontwikkelen. Toch was de spanning daarmee niet verdwenen: de derde zoon zat volgens hem nog vast.

De vader stelt dat diens aanhouding verband houdt met een eerdere verkeerszaak, waarbij zijn zoon zonder rijbewijs zou hebben gereden en nog voor de rechter moest verschijnen. Hij houdt vol dat dit niets te maken heeft met de moord op Nordine El Talbi. Die uitleg is echter de lezing van de vader; het parket heeft volgens het oorspronkelijke bericht geen inhoudelijke toelichting gegeven over de positie van de drie broers.

Juist die onzekerheid maakt het voor de familie moeilijk om de situatie achter zich te laten. Twee zonen zijn thuis, maar de verdenkingen en vragen rond de zaak blijven boven het gezin hangen. Zolang niet duidelijk is welke informatie de speurders hebben en waarom de derde broer nog wordt vastgehouden, kan de vader moeilijk gerust zijn.

Hij hoopt dat het onderzoek snel meer duidelijkheid brengt. Niet alleen voor zijn eigen gezin, maar ook omdat hij beseft hoe zwaar de moord op de politieman moet wegen op de mensen die hem kenden. Volgens hem moet de waarheid boven tafel komen, zonder dat zijn zonen verantwoordelijk worden gehouden voor feiten waarmee ze niets te maken zouden hebben.

‘Wij zijn een correcte familie’

Om duidelijk te maken wie zijn zonen volgens hem zijn, vertelt de vader over hun dagelijkse leven. Zelf werkt hij als trambestuurder bij de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB. Ook twee van zijn zonen zouden als chauffeur werken. Ondanks de onrust rond hun arrestatie is hij naar eigen zeggen gewoon blijven werken.

‘Ik ben de drie dagen dat mijn zonen in de cel zaten gewoon gaan werken. Ik heb het wel aan mijn baas verteld’, zegt hij. Zijn werkgever reageerde volgens hem geschokt op het nieuws. Voor de vader is dat een teken van hoe onverwacht de gebeurtenissen zijn gezin hebben getroffen.

‘Wij zijn een correcte familie die geen problemen wil’, benadrukt hij. Met die woorden probeert hij afstand te nemen van het beeld dat volgens hem door de arrestaties rond zijn zonen is ontstaan. Hij wil niet dat de verdenkingen het volledige verhaal over zijn gezin bepalen, nog voordat het onderzoek duidelijkheid heeft gebracht.

Toch beseft hij dat zijn overtuiging alleen niet volstaat om de vragen van de speurders weg te nemen. De politie moet onderzoeken wie verantwoordelijk is voor de dood van Nordine El Talbi en welke rol eventuele verdachten hebben gespeeld. Voor de vader ligt de hoop dan ook in de uitkomst van dat onderzoek, niet alleen in zijn eigen woorden.

De vernedering van een onverwachte arrestatie

De vader vertelt ook hoe zijn zonen volgens hem na hun vrijlating weer op straat terechtkwamen. Ze zouden in hun boxershort en een wit pak zijn teruggestuurd, zonder geld of mobiele telefoon. Daardoor moesten ze volgens hem zelf uitzoeken hoe ze thuis konden komen en keerden ze met de metro terug.

Voor de vader was dat een confronterend beeld. Hij zegt te begrijpen dat de politie na de moord op een agent snel moest handelen en dat zijn zonen mogelijk vragen moesten beantwoorden. Maar hij vindt het moeilijk te zien hoe zij volgens zijn relaas uit de situatie kwamen, zonder de spullen die ze nodig hadden om naar huis te gaan.

Een van zijn zonen zou bijzonder onder de indruk zijn geweest van de ervaring. Volgens de vader had die zoon niet eerder op een vergelijkbare manier met de politie te maken gehad. Plotseling in een cel belanden, terwijl er een moordonderzoek loopt, kan volgens hem een grote schok zijn geweest.

Toch probeert hij zijn kinderen moed in te spreken. Hij hoopt dat ze deze periode achter zich kunnen laten en dat de waarheid uiteindelijk duidelijk maakt wat er die nacht werkelijk is gebeurd. Maar zolang de zaak voortduurt, blijft de angst bestaan dat de verdenkingen hun leven en reputatie blijven beïnvloeden.

Terwijl de speurders zoeken, wacht de familie op antwoorden

Intussen ging het onderzoek naar de dood van Nordine El Talbi verder. Op de plaats van de schietpartij kwam het gerechtelijk labo opnieuw ter plaatse. Speurders doorzochten de rioleringen en onderzochten de voetpaden met een metaaldetector, vermoedelijk op zoek naar kogelhulzen. Ook gevels en bomen werden gecontroleerd op mogelijke kogelinslagen.

Bij een woning werd een inslag aangetroffen. Met behulp van een draad probeerden onderzoekers de vermoedelijke baan van een kogel te reconstrueren. Zulke sporen kunnen van belang zijn om de omstandigheden van de schietpartij nauwkeuriger in kaart te brengen en te achterhalen wat er precies is gebeurd.

Voor de vader van de drie broers zijn die onderzoeksstappen een herinnering aan de ernst van de zaak. Een politieman is om het leven gekomen en de verantwoordelijke moet worden gevonden. Hij zegt dat hij begrijpt waarom de politie mensen ondervraagt en mogelijke verdachten oppakt. Wat hij vooral verlangt, is dat het onderzoek zorgvuldig uitwijst wie daadwerkelijk betrokken was.

De hoop dat hun naam ooit wordt gezuiverd

De vader kan de arrestaties niet ongedaan maken en evenmin zelf bewijzen wat zijn zonen die nacht precies hebben gedaan. Hij kan alleen vertellen wat hij weet, zijn vertrouwen in hen uitspreken en wachten op de antwoorden die het onderzoek moet opleveren.

‘Mijn zonen hebben niets met die moord te maken’, blijft hij benadrukken. Achter die overtuiging schuilt de hoop dat de verdenkingen niet het laatste woord zullen hebben en dat zijn kinderen niet voor de rest van hun leven zullen worden achtervolgd door een zaak waarvoor ze volgens hem niet verantwoordelijk zijn.

Tegelijk blijft de dood van Nordine El Talbi het middelpunt van het onderzoek. Zijn familie, vrienden en collega’s hebben recht op duidelijkheid over wat er is gebeurd. Ook de drie broers hebben er belang bij dat hun eventuele betrokkenheid zorgvuldig wordt onderzocht en dat de feiten uiteindelijk zwaarder wegen dan vermoedens.

Voor de vader is het wachten misschien wel het zwaarste deel. Hij wil zijn zonen beschermen, maar kan het onderzoek niet sturen. Hij hoopt dat de waarheid hen zal vrijpleiten als ze werkelijk niets met de moord te maken hebben. Tot die tijd blijft hij achter met één dringende wens: dat de verdenkingen ooit verdwijnen en zijn gezin opnieuw verder kan zonder de donkere schaduw die sinds die nacht over hen hangt.