‘De rechter wees hem de deur en nu moet hij toezien hoe zijn levenswerk wordt ontmanteld…’ – De gedwongen veiling van de recreatieparken van Peter Gillis heeft een sensationeel bedrag opgeleverd dat ver boven de sombere prognoses uitvalt. Die veiling volgt op de vernederende nederlaag die de roemruchte vakantieparkenbaas eerder deze week in de rechtszaal leed, waar hij tevergeefs vocht om zijn eigendommen te behouden…

4 min read

Voor Peter Gillis moet de veiling desondanks een uiterst pijnlijke wending zijn geweest. Eerder deze week probeerde hij via de rechter de executieverkoop nog tegen te houden, maar die poging liep op niets uit. Niet veel later werd duidelijk dat de parken daadwerkelijk afzonderlijk zouden worden verkocht.

Contents
  1. Rechterlijke nederlaag maakt weg vrij voor veiling
  2. Miljoenen vliegen over de toonbank
  3. Veel hoger dan de sombere taxaties
  4. Schuld van tientallen miljoenen blijft boven de parken hangen
  5. Een pijnlijk einde van een tijdperk
  6. Het laatste woord is nog niet gesproken

Rechterlijke nederlaag maakt weg vrij voor veiling

De spanning rond de toekomst van de vakantieparken liep de afgelopen periode steeds verder op. Gillis verzette zich tegen de executieveiling en had grote bezwaren tegen de taxaties waarop het proces was gebaseerd. Volgens hem lagen de geschatte waarden veel te laag en bestond het risico dat zijn eigendommen voor een fractie van hun werkelijke waarde zouden verdwijnen.

De rechter ging daar echter niet in mee. Er werd geen bewijs gezien dat de taxaties waren opgesteld met de bedoeling het biedingsproces te beïnvloeden. Daarmee bleef voor Gillis weinig ruimte over om de gedwongen verkoop nog te blokkeren.

De uitspraak maakte de weg vrij voor de veiling die uiteindelijk deze week plaatsvond. Voor iemand die jarenlang zijn vakantieparkenimperium als zijn grote zakelijke handelsmerk presenteerde, betekende dat een harde confrontatie met de realiteit: de eigendommen waar hij zo lang mee werd geassocieerd, kwamen in handen van andere bieders terecht.

Miljoenen vliegen over de toonbank

De belangstelling bleek ondertussen veel groter dan vooraf misschien werd verwacht. Volgens veilingmeester Richard Dieteren trok het veilingtraject tienduizenden bezoekers, werden er liveblogs gevolgd en kwamen er meer dan honderd biedingen binnen.

Aanvankelijk was ook een combinatieveiling aangekondigd waarbij de drie parken gezamenlijk zouden worden aangeboden. Daar kwam uiteindelijk geen bod op. Vervolgens werden Prinsenmeer, Brugse Heide en Stadsresort Valkenburg afzonderlijk onder de hamer gebracht.

Dat leverde uiteindelijk indrukwekkende bedragen op. Voor Prinsenmeer werd €20,6 miljoen geboden, Brugse Heide bracht €3,15 miljoen op en Stadsresort Valkenburg kwam uit op €3,55 miljoen. Samen resulteert dat in een bedrag van maar liefst €27,3 miljoen.

Juist dat bedrag maakt de uitkomst extra opvallend. Nog maar kort geleden stond Gillis voor de rechter met het verwijt dat de parken veel te laag waren getaxeerd. De veiling liet vervolgens zien dat bieders gezamenlijk bereid waren aanzienlijk meer neer te leggen dan de taxateurs vooraf hadden voorspeld.

Veel hoger dan de sombere taxaties

Vooral Prinsenmeer springt daarbij in het oog. Het bekendste park van Gillis was vooraf getaxeerd op ongeveer €17 miljoen. Dat bedrag stond bovendien in schril contrast met de waardering van €37 miljoen die het park in 2012 nog kreeg.

Ook de gezamenlijke taxatiewaarde van de drie parken bleef met ruim €22 miljoen duidelijk onder het uiteindelijke veilingresultaat. De €27,3 miljoen die nu op tafel ligt, is daarmee een forse meevaller ten opzichte van de sombere prognoses.

Voor Gillis verandert dat echter niets aan het fundamentele probleem. Een hogere opbrengst betekent weliswaar dat een groter deel van de schulden kan worden afgelost, maar het maakt de gedwongen verkoop zelf niet ongedaan.

Schuld van tientallen miljoenen blijft boven de parken hangen

De executieveiling werd ingeroepen door Quote 500-lid Marc van Rooi, die als schuldeiser een belangrijke rol speelt in het dossier. Hij moet de hoogste biedingen nu beoordelen en vervolgens bepalen of de biedingen definitief worden gegund.

Met een opbrengst van €27,3 miljoen komt Gillis in de buurt van het bedrag dat hij aan Van Rooi verschuldigd zou zijn. Volgens de vleesondernemer is die schuld inmiddels opgelopen tot meer dan €27 miljoen.

Daarmee is de financiële puzzel echter nog lang niet opgelost. Er staan ook andere verplichtingen open, waaronder een schuld bij de Belastingdienst. Bovendien komen de veilingkosten, die worden geschat op ongeveer €300.000, eveneens voor rekening van Gillis.

Een pijnlijk einde van een tijdperk

De veiling maakt daarmee zichtbaar hoe ingrijpend de situatie voor de voormalig bekende vakantieparkenbaas is geworden. Waar de naam Gillis jarenlang vrijwel synoniem was met de Oostappen Groep en de vele recreatieparken, worden die bezittingen nu één voor één uit zijn handen gehaald.

Het contrast is moeilijk te missen. Eerst probeerde Gillis in de rechtszaal nog te voorkomen dat zijn eigendommen onder de hamer zouden komen. Toen dat niet lukte, resteerde uiteindelijk alleen het afwachten van het biedingsproces. En juist dat proces leverde vervolgens een bedrag op dat veel hoger lag dan de waarderingen waartegen hij zich zo fel had verzet.

De €27,3 miljoen voelt daardoor als een dubbelzinnige uitkomst: financieel is het resultaat aanzienlijk gunstiger dan verwacht, maar voor Gillis zelf betekent het vooral dat zijn voormalige vakantieparkenimperium daadwerkelijk wordt afgebouwd.

Het laatste woord is nog niet gesproken

De hoogste biedingen zijn er, maar daarmee is het traject nog niet volledig afgerond. Marc van Rooi moet de biedingen nog beoordelen en de definitieve gunning moet volgen.

Wat inmiddels wel duidelijk is, is dat de rechterlijke nederlaag van eerder deze week verstrekkende gevolgen heeft. Gillis slaagde er niet in de executieveiling tegen te houden en zag vervolgens hoe de drie parken gezamenlijk €27,3 miljoen opbrachten.

Een bedrag dat hoger ligt dan verwacht, maar tegelijkertijd pijnlijk duidelijk maakt dat het tijdperk waarin Peter Gillis zelf de touwtjes van deze vakantieparken stevig in handen had, steeds verder achter hem komt te liggen.