![]()
Bartina en Ronald waren ruim veertig jaar samen. Wat begon als een jonge liefde groeide uit tot een huwelijk waarin ze samen drie kinderen kregen en later ook vier kleinkinderen mochten verwelkomen. Voor het gezin was Bartina niet alleen de vrouw van een bekende voetbaltrainer, maar vooral de persoon die jarenlang de familie bij elkaar hield.
Contents
‘Vaarwel, mijn liefste…’
In de emotionele terugblik staat vooral het laatste WhatsApp-contact tussen Bartina en Ronald centraal. De woorden die zij hem vlak voor haar overlijden zou hebben gestuurd, worden beschreven als een intiem afscheid waarin liefde en loslaten pijnlijk dicht bij elkaar kwamen.
‘Vaarwel, mijn liefste… wees niet bang om me los te laten…’
Juist die boodschap krijgt na haar overlijden een bijna ondraaglijke lading. Waar zulke woorden op het moment zelf misschien nog als een teken van liefde en geruststelling konden voelen, veranderen ze achteraf in een afscheid dat Ronald en de kinderen keer op keer opnieuw moeten verwerken.
Het is precies dat gevoel dat zoveel mensen raakt. Niet het aantal woorden, maar de eenvoud ervan. Na tientallen jaren samen leek Bartina in haar laatste boodschap vooral te willen voorkomen dat haar man zich schuldig zou voelen wanneer hij uiteindelijk afscheid van haar moest nemen.
Een liefde van meer dan veertig jaar
Ronald en Bartina trouwden in 1985. Sindsdien doorliepen ze samen de vele hoofdstukken van een leven dat hen langs verschillende landen, voetbalclubs en belangrijke familiemomenten bracht.
Terwijl Ronald uitgroeide tot een van de bekendste Nederlandse voetbaltrainers, bleef Bartina voor het gezin een vertrouwd en stabiel middelpunt. Ze kende de keerzijde van het voetbalbestaan als geen ander: de verhuizingen, de publieke belangstelling, het leven in het buitenland en de periodes waarin haar man volledig werd opgeslokt door zijn werk.
Toch waren het uiteindelijk vooral de gewone familiemomenten die hun leven bepaalden. De kinderen Tim, Ronald Junior en Debby groeiden op, het gezin werd groter en Bartina zag haar rol als moeder later veranderen in die van trotse oma.
De strijd die het gezin jarenlang met haar meemaakte
Bartina kampte jarenlang met borstkanker. De ziekte keerde meerdere keren terug en werd uiteindelijk chronisch, waardoor gezondheid steeds een belangrijker onderdeel van het gezinsleven werd.
Voor Ronald en de kinderen betekende dat een lange periode waarin hoop en onzekerheid voortdurend naast elkaar bestonden. Er waren momenten waarop het beter ging, maar ook periodes waarin de werkelijkheid onverbiddelijk hard binnenkwam.
Juist daarom krijgt haar laatste afscheid zoveel emotionele betekenis. Na jaren waarin het gezin samen met Bartina tegen de ziekte vocht, kwam uiteindelijk het moment waarop ze haar geliefden moest loslaten.
Ronald bleef haar man, ook achter gesloten deuren
Aan de buitenkant was Ronald Koeman jarenlang vooral de bondscoach, trainer en oud-voetballer die door miljoenen Nederlanders werd gevolgd. Binnen de muren van zijn gezin was hij echter in de eerste plaats echtgenoot en vader.
Dat verschil werd na het overlijden van Bartina opnieuw duidelijk. Achter de bekende naam en de voetbalcarrière schuilt een man die na ruim veertig jaar huwelijk plotseling zonder zijn partner verder moet.
Het allerlaatste bericht krijgt daardoor een betekenis die veel verder gaat dan een WhatsApp-gesprek. Het is het soort klein, persoonlijk moment dat normaal gesproken alleen tussen twee mensen blijft, maar na een overlijden ineens een tastbare herinnering wordt aan een leven samen.
Ook de kinderen moeten verder zonder hun moeder
Voor de drie kinderen van Bartina en Ronald is het verlies even ingrijpend. Zij verloren niet alleen hun moeder, maar ook de vrouw die jarenlang een vaste aanwezigheid vormde binnen hun eigen gezinnen.
Kort voor haar overlijden was er bovendien nog een bijzonder familiemoment. Ronald Junior en zijn verloofde Kiki werden ouders van hun eerste kindje, waardoor Bartina opnieuw oma werd.
Dat contrast maakt de periode voor de familie extra zwaar. Terwijl er nieuw leven in de familie kwam, moest tegelijkertijd afscheid worden genomen van een vrouw die zo’n centrale plaats in datzelfde gezin innam.
Het bericht dat niemand zomaar kan vergeten
Het aangrijpende aan een laatste bericht is dat niemand op het moment zelf kan weten dat het werkelijk het laatste zal zijn. Een paar regels die aanvankelijk misschien gewoon als een liefdevolle boodschap worden gelezen, kunnen uren later veranderen in een herinnering die een leven lang blijft bestaan.
Voor Ronald is juist dat besef waarschijnlijk een van de moeilijkste aspecten van het afscheid. De woorden van Bartina kunnen niet meer worden beantwoord. Wat overblijft, is de herinnering aan haar stem, haar liefde en de tientallen jaren die ze samen hebben gedeeld.
Ook bij de mensen die Bartina van dichtbij of via de familie leerden kennen, roept haar overlijden veel verdriet op. Mickey Kiemeney, de vrouw van Frenkie de Jong, deelde bijvoorbeeld haar eigen laatste WhatsApp-contact met Bartina. Zij stuurde haar vriendin maandagavond rond negen uur nog: ‘Hou van je.’ Bartina antwoordde daarop: ‘Ik van jou.’
Twee korte woorden, een leven vol herinneringen
Het zijn misschien maar twee eenvoudige zinnen, maar juist daardoor komt het verdriet zo hard binnen. Niemand wist toen dat het gesprek zo kort daarna voor altijd zou eindigen.
Voor Ronald en zijn gezin blijft Bartina verbonden aan veel meer dan haar ziekte en haar laatste dagen. Ze blijft de vrouw met wie Ronald sinds 1985 zijn leven deelde, de moeder van hun drie kinderen en de oma van vier kleinkinderen.
En misschien is dat uiteindelijk ook de reden waarom haar laatste woorden zo diep raken. Achter de pijn van het afscheid staat een liefde die tientallen jaren heeft geduurd. Een liefde die niet ophoudt op het moment dat iemand wordt losgelaten, maar verder leeft in de herinneringen van degenen die achterblijven.

