Bartina overleed op 65-jarige leeftijd na een jarenlang ziekteproces. De familie maakte haar overlijden bekend met een boodschap waarin niet alleen het verdriet, maar ook de liefde en trots voor haar centraal stonden: ‘Met intens verdriet, maar ook met grote trots en liefde, nemen wij afscheid van mijn prachtige vrouw, onze allerliefste mama en oma.’
Contents
Een leven dat tientallen jaren samen werd opgebouwd
Ronald en Bartina waren sinds het begin van de jaren tachtig samen. In 1985 stapten ze in het huwelijksbootje en kregen ze drie kinderen: Tim, Ronald jr. en Debbie.
Terwijl Ronald uitgroeide tot een van de bekendste Nederlandse voetballers en later een gerespecteerde trainer en bondscoach werd, bleef Bartina jarenlang aan zijn zijde. Van de voetbalvelden van Nederland tot hun jaren in Spanje: hun levens waren nauw met elkaar verweven.
Voor de buitenwereld was Ronald vaak de man die koel bleef wanneer de druk opliep. Bartina kende echter ook de andere kant van hem: de echtgenoot en vader die na een lange werkdag thuiskwam, de zorgen van zich af probeerde te zetten en samen met haar verderging.
Juist daarom voelt haar afwezigheid nu zo onwerkelijk. Een leven van tientallen jaren wordt niet zomaar afgesloten wanneer iemand wegvalt. In talloze dagelijkse momenten blijft de herinnering aan die persoon aanwezig.
De ziekte veranderde hun leven
Bartina kreeg in 2010 voor het eerst de diagnose borstkanker. Na een periode waarin het leek alsof de ziekte onder controle was, keerde de kanker in 2018 terug.
In 2023 werd bij haar een chronische vorm van borstkanker vastgesteld. Later werd ook gesproken over uitzaaiingen. Ronald vertelde in december 2025 dat behandelingen aanvankelijk goed aansloegen, maar de ziekte bleef een zware werkelijkheid binnen het gezin.
Het betekende jarenlang leven met onzekerheid. Er waren momenten van hoop, maar ook periodes waarin de familie opnieuw met de ernst van haar situatie werd geconfronteerd.
Voor Ronald liep die persoonlijke strijd ondertussen parallel aan een carrière waarin hij voortdurend in de openbaarheid stond. Terwijl Nederland naar de bondscoach keek, droeg hij thuis een zorg die veel minder zichtbaar was.
‘Ze bleef mij steunen’
Een van de meest aangrijpende aspecten van hun laatste jaren samen was dat Bartina, ondanks haar eigen ziekte, Ronald bleef steunen.
Toen hij na het WK zijn functie als bondscoach neerlegde, sprak hij nadrukkelijk zijn dankbaarheid uit voor de kracht van zijn vrouw. ‘Mijn vrouw Bartina heeft mij, ondanks haar eigen ziekteproces, iedere dag gesteund en aangemoedigd om mijn werk als bondscoach af te maken’, schreef hij.
Die woorden kregen extra betekenis omdat ze lieten zien hoe hun verhouding door de jaren heen was geweest. Bartina was niet alleen degene die naast Ronald stond wanneer het goed ging, maar ook degene die hem bleef aanmoedigen tijdens een periode waarin hun eigen gezin met grote onzekerheid leefde.
Ronald benadrukte dat haar kracht voor hem moeilijk in woorden te vatten was. Achter de bekende trainer schuilde op dat moment vooral een echtgenoot die wist hoeveel hij aan zijn vrouw te danken had.
Het besef dat alles anders zou worden
Het moeilijkste aan afscheid nemen zit vaak niet alleen in het moment zelf. Het zit ook in het besef dat alle toekomstplannen die ooit vanzelfsprekend leken, plotseling niet meer samen kunnen worden beleefd.
Voor Ronald en Bartina waren er nog zoveel gewone momenten geweest om naar uit te kijken. Gezinsdagen, vakanties, verjaardagen en de groei van hun kinderen en kleinkinderen: een leven dat steeds een nieuwe fase inging.
Juist de geboorte van hun vierde kleinkind, slechts een week voor het overlijden van Bartina, maakt het contrast bijzonder aangrijpend. Hun zoon Ronald Koeman jr., doelman van Telstar, werd samen met zijn verloofde Kiki voor het eerst vader.
Een nieuw leven begon binnen de familie, terwijl tegelijkertijd afscheid moest worden genomen van een vrouw die voor datzelfde gezin jarenlang een belangrijk middelpunt was.
‘De rest is onbelangrijk in het leven’
In de laatste periode deelden Ronald en Bartina nog een foto van een vakantie samen. Ze stonden op een boot en genoten van een moment weg van de drukte en verplichtingen.
Bij de foto schreven ze: ‘De rest is onbelangrijk in het leven.’
Achteraf krijgen die woorden een bijzondere lading. Voor een man wiens leven jarenlang draaide om wedstrijden, prestaties en verantwoordelijkheden, werd steeds duidelijker wat uiteindelijk werkelijk telt: samen zijn met de mensen van wie je houdt.
Het zijn juist die momenten die na een overlijden vaak het meest blijven hangen. Niet de grote gebeurtenissen, maar een vakantie, een gesprek, een blik of een eenvoudige dag waarop alles even normaal leek.
Een andere kant van Ronald Koeman
Ronald Koeman heeft in zijn loopbaan talloze momenten meegemaakt waarop miljoenen mensen naar hem keken. Als speler stond hij onder enorme druk bij onder meer PSV, FC Barcelona en het Nederlands elftal. Later kreeg hij als trainer opnieuw te maken met hoge verwachtingen, kritiek en beslissingen die door het publiek nauwlettend werden gevolgd.
Maar geen enkele wedstrijd had hem kunnen voorbereiden op het verlies van zijn vrouw.
Op het voetbalveld bestaat altijd de mogelijkheid om terug te vechten. Een achterstand kan worden weggewerkt, een moeilijke wedstrijd kan worden gewonnen en een nieuw seizoen kan opnieuw beginnen. Bij persoonlijk verlies werkt dat anders.
Daarom kan een zichtbaar geëmotioneerde Ronald voor de camera zoveel zeggen zonder dat daar grote woorden voor nodig zijn. Achter de bondscoach staat een man die een belangrijk deel van zijn leven heeft verloren.
Een gezin dat verder moet
Bartina laat drie kinderen en kleinkinderen achter. Voor hen verandert het leven eveneens voorgoed.
Ronald zal haar niet alleen missen als zijn vrouw, maar ook als degene die verbonden was met talloze familieherinneringen. De vrouw die jarenlang aanwezig was bij belangrijke gebeurtenissen binnen het gezin, die de kinderen zag opgroeien en later ook oma werd, is er nu niet meer.
Dat maakt rouw zo confronterend: de toekomst gaat door, terwijl iemand die vanzelfsprekend onderdeel was van die toekomst plotseling ontbreekt.
Voor Ronald zal het waarschijnlijk vooral de vertrouwde aanwezigheid zijn die hij mist. Een stem in huis, een gesprek, samen ergens naartoe gaan of simpelweg weten dat de ander er is. Dat zijn kleine dingen, totdat ze er niet meer zijn.
‘Ik wilde nog zo veel met haar meemaken’
Het verdriet van Ronald laat zich uiteindelijk niet alleen verklaren door het overlijden zelf, maar door alles wat achter dat afscheid schuilgaat. Meer dan veertig jaar samen betekent een leven vol herinneringen, gedeelde ervaringen en plannen.
Daarom raakt de gedachte dat hij zonder Bartina verder moet zo diep. Niet alleen omdat hij zijn vrouw moet missen, maar omdat hij afscheid moet nemen van een toekomst die hij zich jarenlang samen met haar had voorgesteld.
De voetbalwereld zal Ronald Koeman blijven kennen als speler, trainer en bondscoach. Zijn prijzen, wedstrijden en prestaties zullen deel blijven uitmaken van de Nederlandse voetbalgeschiedenis.
Maar voor Ronald zelf staat achter al die publieke herinneringen een veel persoonlijker verhaal. Dat van Bartina, de vrouw met wie hij sinds zijn jonge jaren zijn leven deelde.
En wanneer de camera’s uiteindelijk verdwijnen, blijft vooral dat over: een echtgenoot die verder moet met de herinneringen aan zijn vrouw, een vader die zijn gezin probeert vast te houden en een man die moet leren leven met een leegte die niet zomaar verdwijnt.

