Een vertrouwde verschijning die opnieuw tot leven komt

Voor Vlaanderen voelt het soms bijna onwerkelijk. Margriet Hermans is er niet meer, maar op televisie verschijnt binnenkort opnieuw die bekende glimlach, die warme uitstraling en de energie waarmee ze jarenlang het publiek wist te raken.

Het zijn beelden die oorspronkelijk werden opgenomen zonder dat iemand wist welke betekenis ze later zouden krijgen. Nu haar overlijden werkelijkheid is geworden, kijkt Vlaanderen met andere ogen naar ieder woord, iedere lach en ieder moment waarop Margriet opnieuw in beeld verschijnt.

Juist daarin schuilt de bijzondere kracht van televisie. Een programma kan maanden geleden zijn opgenomen, maar wanneer het later wordt uitgezonden, kan het plots voelen alsof iemand die je mist opnieuw even de kamer binnenstapt.

Een bijzonder moment samen met Celien

Een van de meest opvallende televisiemomenten komt uit het nieuwe VTM-programma De operatiekamer. Daarin neemt Koen Wauters kijkers mee naar een ziekenhuisomgeving waar bekende Vlamingen samen met een patiënt een operatie van dichtbij volgen.

Margriet verschijnt in het programma samen met haar dochter Celien. Het duo heeft een persoonlijke band met het onderwerp, want zowel moeder als dochter ondergingen in het verleden een maag-darmoperatie.

Margriet kreeg een Scopinaro-operatie, terwijl Celien een gastric sleeve onderging. Voor de twee vrouwen was het daardoor meer dan zomaar een televisie-opname: hun eigen ervaringen maakten de gesprekken over medische ingrepen bijzonder herkenbaar en persoonlijk.

Een moeder-dochtermoment dat nu anders binnenkomt

Tijdens de aflevering volgen Margriet en Celien samen een patiënt die een gastric bypass ondergaat. Ze kijken mee vanuit een ruimte vlak bij de operatiezaal en kunnen via een intercom rechtstreeks vragen stellen aan de arts.

Op het moment van de opname was het vooral een bijzondere ervaring voor moeder en dochter. Vandaag krijgt dezelfde scène echter een extra emotionele laag.

Kijkers weten inmiddels dat Margriet er niet meer is. Daardoor kunnen zelfs eenvoudige momenten tussen haar en Celien plotseling bijzonder aangrijpend worden: een glimlach, een korte blik of de manier waarop moeder en dochter naast elkaar zitten.

Alsof Margriet nog één keer bij ons binnenkomt

Dat Margriet dit najaar opnieuw op televisie verschijnt, voelt voor veel kijkers als een onverwacht geschenk. Niet omdat de beelden haar aanwezigheid werkelijk kunnen vervangen, maar omdat ze iets tastbaars bewaren van wie zij was.

Ze verschijnt niet als een herinnering uit een oud archief, maar als de Margriet die Vlaanderen kende: levendig, spontaan, uitgesproken en altijd klaar om met haar kenmerkende lach een ruimte te vullen.

Voor haar fans betekent dat ongetwijfeld een mengeling van gevoelens. Er zal gelachen worden om haar typische uitspraken en haar energie, maar tegelijkertijd kan precies die vertrouwde lach ook een brok in de keel veroorzaken.

Ook in ‘De Verraders’ krijgt ze opnieuw een plaats

Naast De operatiekamer zal Margriet ook te zien zijn in het nieuwe seizoen van De Verraders. Het programma start op 6 september en werd al in 2025 opgenomen.

Op dat moment kon niemand weten hoe bijzonder de uitzendingen later zouden worden. Margriet deed mee aan het avontuur met de energie en présence die zo kenmerkend voor haar waren.

Presentator Staf Coppens omschreef haar eerder als iemand die het spel speelde zoals ze ook in het leven stond: met enorm veel enthousiasme, een sterke persoonlijkheid en die onmiskenbare bulderlach.

Nu de afleveringen na haar overlijden worden uitgezonden, krijgen die woorden een heel andere betekenis.

Celien vertelt over het avontuur van haar moeder

Ook Celien krijgt binnenkort opnieuw de kans om over haar moeder te vertellen. In De Verraders: de ronde tafel blikt ze terug op het avontuur dat Margriet tijdens de opnames beleefde.

Voor Celien moet dat een bijzonder dubbel gevoel zijn. Ze ziet haar moeder opnieuw op televisie zoals ze haar kende: energiek, enthousiast en volledig opgaand in het spel.

Maar achter die beelden schuilt tegelijkertijd het pijnlijke besef dat ze haar moeder vandaag niet meer naast zich heeft om samen naar de uitzending te kijken.

De lach die Vlaanderen nooit zal vergeten

Margriet Hermans was veel meer dan een televisiepersoonlijkheid. Haar lach was bijna een handelsmerk geworden, maar achter die lach zat ook een vrouw die een bijzondere band met haar publiek had opgebouwd.

Ze wist mensen te vermaken, te ontroeren en soms simpelweg aan het lachen te krijgen op momenten waarop dat precies was wat ze nodig hadden.

Daarom voelt haar terugkeer op televisie niet alleen als een confrontatie met verdriet. Het is ook een moment van trots. Vlaanderen krijgt opnieuw de vrouw te zien die jarenlang met haar persoonlijkheid een plaats in het hart van zoveel mensen heeft veroverd.

Haar stem blijft klinken

Een overlijden kan een stem stilleggen, maar niet noodzakelijk de herinnering eraan. De liedjes, televisieoptredens en gesprekken die Margriet tijdens haar leven achterliet, blijven bestaan.

Iedere nieuwe uitzending kan daardoor een klein eerbetoon worden. Niet omdat de makers die programma’s oorspronkelijk met dat doel hebben gemaakt, maar omdat de beelden nu onlosmakelijk verbonden zijn met de herinnering aan haar.

Voor kijkers die Margriet jarenlang volgden, kan het voelen alsof een stukje van haar opnieuw thuiskomt.

Voor Celien wordt het een bijzonder emotionele periode

Voor Celien zal het najaar ongetwijfeld extra zwaar zijn. Terwijl Vlaanderen haar moeder opnieuw op televisie ziet, beleeft zij zelf het gemis iedere dag opnieuw.

De beelden tonen een Margriet die nog volop in het leven staat, terwijl Celien vandaag weet hoe abrupt dat leven uiteindelijk tot stilstand is gekomen.

Dat contrast kan pijnlijk zijn, maar tegelijkertijd ook troost bieden. Celien krijgt de kans om haar moeder opnieuw te zien zoals ze werkelijk was: niet alleen als iemand die overleden is, maar als de warme, energieke en liefdevolle vrouw die zij tijdens haar leven kende.

Een laatste geschenk aan Vlaanderen

Misschien is dat uiteindelijk de mooiste betekenis van Margriets terugkeer op televisie. De uitzendingen brengen haar niet terug, maar ze bewaren wel iets wat niemand haar kan afnemen: haar aanwezigheid in de herinnering van anderen.

Wanneer de eerste beelden verschijnen, zal er ongetwijfeld gelachen worden. Misschien komen er tegelijkertijd tranen. En misschien zullen veel kijkers even stil worden wanneer die vertrouwde lach opnieuw door hun woonkamer klinkt.

Want juist daarin ligt haar blijvende nalatenschap. Margriet Hermans is niet meer fysiek aanwezig, maar haar stem, haar humor, haar warmte en haar liefde voor het publiek blijven voortleven in de beelden die ze achterliet.

Dit najaar krijgt Vlaanderen daarom niet zomaar oude televisiebeelden te zien. Het krijgt opnieuw een glimp te zien van een vrouw die voor velen zoveel meer was dan een bekende Vlaming. Een vrouw die zelfs na haar afscheid nog kan laten lachen, ontroeren en herinneren — en die daarmee misschien wel het mooiste testament nalaat dat een artiest zich kan wensen.