Een avond die niemand in Wijgmaal zal vergeten

Het was rond 22 uur toen Ranya in Wijgmaal uit de trein stapte. Ze bevond zich vlak bij de spoorwegovergang, waar op dat moment de slagbomen al naar beneden waren.

De rode waarschuwingslichten knipperden. Alles wees erop dat de overweg gesloten was en dat er een trein naderde.

Toch liep de jonge vrouw het spoor op. Volgens de beschikbare informatie keek ze op haar mobiele telefoon en droeg ze oordopjes. Mogelijk hoorde ze daardoor de waarschuwingen niet of drong het gevaar op dat moment niet tot haar door.

De machinist zag haar lopen

Aan boord van de naderende trein veranderde de situatie binnen enkele seconden in een nachtmerrie. De machinist zag dat iemand zich op of bij het spoor bevond en reageerde onmiddellijk.

Er werd geprobeerd te remmen en te waarschuwen. Maar een trein is geen auto die binnen enkele meters tot stilstand kan komen. De enorme massa die over de rails raast, heeft een lange remweg.

De machinist kon daardoor ondanks zijn reactie niet voorkomen dat de trein de jonge vrouw raakte. Ranya overleed ter plaatse.

‘Hij kon niets meer doen’

Juist dat machteloze gevoel maakt de tragedie voor betrokkenen zo zwaar. Op het moment dat de machinist gevaar zag, was er nauwelijks nog tijd om te handelen.

Remmen. Toeteren. Hopen dat de persoon op het spoor alsnog weg zou stappen.

Maar seconden kunnen in zo’n situatie het verschil maken tussen leven en dood. Zodra een trein op volle snelheid rijdt, kan zelfs een noodstop niet altijd voorkomen dat een botsing plaatsvindt.

Voor de machinist moet het besef dat hij ondanks alles niet meer op tijd kon stoppen, bijzonder aangrijpend zijn geweest.

Gesloten slagbomen en knipperende lichten

Volgens de informatie over het ongeval was de spoorwegovergang op het moment van de tragedie duidelijk afgesloten. De slagbomen waren naar beneden en de rode waarschuwingslichten waren zichtbaar.

Toch ging Ranya om de slagbomen heen en betrad ze het spoor.

De spoorbeheerder benadrukt al langer dat het gevaarlijk is om ervan uit te gaan dat de overweg veilig is zodra één trein voorbij is. Op een spoorlijn kunnen immers meerdere treinen kort na elkaar naderen.

Een moment van onoplettendheid kan daardoor onherroepelijke gevolgen hebben.

Een gezin dat al zoveel verdriet kende

Achter de tragedie schuilt bovendien een familiegeschiedenis die het verlies nog schrijnender maakt.

Ranya werd geboren zonder haar vader. Volgens de aangeleverde berichtgeving werden haar vader en broer enkele maanden voor haar geboorte omgebracht door de terreurgroep Al-Qaeda. Haar moeder was op dat moment vier maanden zwanger.

De familie droeg dat verlies jarenlang met zich mee. Sinds 2017 woonde Ranya samen met haar familie in België, waar ze een nieuw leven probeerden op te bouwen.

Voor haar moeder komt het verlies van haar dochter daardoor boven op een verleden waarin ze al eerder afscheid moest nemen van dierbaren.

Ranya keert terug naar Irak

Na haar overlijden besloot de familie haar stoffelijk overschot naar Irak te laten overbrengen.

Daar zal Ranya worden begraven naast haar vader, zodat vader en dochter na zoveel jaren op een symbolische manier weer bij elkaar komen.

Voor haar familie betekent de begrafenis niet alleen het definitieve afscheid van een 19-jarige vrouw, maar ook het afsluiten van een leven dat volgens de nabestaanden veel te vroeg en op een tragische manier eindigde.

Een zware financiële last

Het terugbrengen van Ranya naar Irak bracht voor haar familie bovendien grote kosten met zich mee. De familie beschikte volgens de berichtgeving over beperkte financiële middelen en kon de kosten van het transport en de begrafenis niet eenvoudig dragen.

Daarom kwamen vrijwilligers van het Hidaya Cultureel Centrum uit Leuven in actie.

Ze riepen mensen op om de familie financieel te helpen, zodat Ranya op de gewenste plaats begraven kon worden. De solidariteit bleek groot: binnen ongeveer twintig uur werd het benodigde bedrag ingezameld.

Het verdriet blijft achter op het spoor

Voor de inwoners van Wijgmaal is het spoor na het ongeval niet zomaar opnieuw een gewone plek geworden.

Voor getuigen, hulpverleners en spoorwegmedewerkers blijft de herinnering aan die avond bestaan. En voor de machinist die achter het stuur zat, zal het beeld van een jonge vrouw op de rails waarschijnlijk nog lange tijd blijven nazinderen.

Een trein kan niet uitwijken. Een machinist kan niet zomaar stoppen. Wanneer iemand ondanks een gesloten overweg toch het spoor betreedt, kunnen enkele seconden een leven voorgoed veranderen.

Een waarschuwing die niemand meer wil horen

Het verhaal van Ranya is uiteindelijk meer dan alleen het verslag van een dodelijk ongeval. Het is ook een pijnlijke herinnering aan hoe kwetsbaar een mens is tegenover de kracht van een naderende trein.

Een telefoon, oordopjes of een moment van afleiding lijken misschien onschuldig. Op een spoorwegovergang kan dezelfde afleiding echter fataal worden.

Voor Ranya kwam de waarschuwing te laat. Voor de mensen die haar kenden, blijft vooral het verdriet over van een jonge vrouw die nog een heel leven voor zich had.

En voor de machinist blijft de pijnlijke wetenschap bestaan dat hij alles probeerde wat op dat moment nog mogelijk was, maar dat de trein — ondanks remmen en waarschuwen — simpelweg niet meer op tijd kon stoppen.