Een avond die in enkele seconden veranderde in een nachtmerrie

Het ongeluk gebeurde woensdag 5 augustus rond 18.30 uur aan de Voorstraat in het centrum van Dordrecht. Zev werd daar aangereden door een bestelbus van Albert Heijn. Wat er precies in de seconden voorafgaand aan de aanrijding is gebeurd, wordt nog onderzocht.

Volgens getuigen bevond de bestelbus zich kort daarvoor in de straat nadat een bezorger boodschappen had afgeleverd. Toen het voertuig opnieuw begon te rijden, ging het verschrikkelijk mis. Omstanders hoorden een klap en vrijwel onmiddellijk daarna geschreeuw en paniek.

Hulpverleners kwamen snel ter plaatse. Een omstander begon direct met reanimeren en meerdere ambulances werden opgeroepen. Ook werd een traumahelikopter ingezet, al hoefde die uiteindelijk niet te landen. Ondanks alle inspanningen kon voor Zev niets meer worden gedaan. Het jongetje overleed ter plaatse aan zijn verwondingen.

“Nee, mijn zoon!”

De wanhoop die zich na de aanrijding van de familie meester maakte, is nauwelijks in woorden te vatten. Omstanders zagen hoe nabestaanden probeerden te begrijpen wat er zojuist was gebeurd.

Een buurtbewoonster vertelde dat ze de vader van Zev na het ongeluk hoorde roepen: “Nee, mijn zoon!”

Die woorden zeggen misschien alles.

Een vader die binnen enkele ogenblikken wordt geconfronteerd met het verlies van zijn driejarige kind. Een familie die van het ene moment op het andere in een werkelijkheid terechtkomt die niemand had kunnen voorzien.

Een vrouw die naar eigen zeggen verre familie van het gezin is, vertelde geëmotioneerd hoe diep de gebeurtenis haar had geraakt. “Het is vreselijk. Ik ben er stuk van”, zei ze, terwijl ze aangaf dat ze de plek van het ongeluk nauwelijks kon verdragen.

Dordrecht rouwt mee

In de dagen na het drama groeide de verslagenheid. Op de plek waar Zev om het leven kwam, werden bloemen en knuffels neergelegd. Kleine tastbare herinneringen aan een kind wiens leven veel te vroeg werd afgebroken.

Het zijn stille gebaren, maar ze zeggen veel.

Mensen die Zev misschien nooit persoonlijk hebben gekend, willen op hun manier laten weten dat ze meeleven met zijn ouders, familie en vrienden. De tragedie heeft niet alleen diepe sporen nagelaten bij de nabestaanden, maar heeft ook veel inwoners van Dordrecht geraakt.

Voor wie langs de plek loopt, is het moeilijk om niet stil te staan bij de gedachte dat daar een jong kind zijn laatste momenten heeft beleefd.

Massale steun voor het afscheid

Naast de bloemen en knuffels kwam er ook financiële steun voor de familie. De tante van Zev, Sanne Lodders, startte een inzamelingsactie om de kosten van de uitvaart te helpen dragen.

Het oorspronkelijke doel bedroeg 9.000 euro. Binnen enkele dagen werd echter al ongeveer 40.000 euro ingezameld.

Dat bedrag zegt volgens de familie vooral iets over de enorme betrokkenheid van mensen die willen helpen. De financiële steun kan het verdriet uiteraard niet wegnemen. Geen enkel bedrag kan een kind terugbrengen en geen enkele donatie kan de leegte vullen die na zo’n verlies ontstaat.

Maar de familie ervaart de massale steun wel als hartverwarmend.

In een periode waarin alles donker lijkt, kan het besef dat zoveel mensen aan je denken een klein beetje houvast bieden.

Zelfs een avond vol leven werd stil

De tragedie had ook een merkbare impact op de omgeving van de Voorstraat. Op terrassen in de buurt waren aanvankelijk nog mensen aanwezig en klonk muziek, zonder dat iedereen wist wat zich even verderop had afgespeeld.

Toen bekend werd dat een jong kind was overleden, veranderde de sfeer onmiddellijk.

De muziek werd stilgezet.

Een avond die bedoeld was voor ontspanning voelde plotseling ongepast.

Het contrast was pijnlijk: terwijl mensen enkele meters verderop probeerden te bevatten wat er was gebeurd, ging het gewone leven op andere plaatsen aanvankelijk nog door.

Tot het nieuws iedereen bereikte.

Onderzoek naar de precieze toedracht

De politie zette de Voorstraat na het ongeval af en voerde tot laat in de avond onderzoek uit. De bestelbus bleef ter plaatse en werd door de forensische opsporing onderzocht. Ook zijn camerabeelden veiliggesteld en wordt gekeken naar de omstandigheden waaronder de aanrijding heeft plaatsgevonden.

De bestuurder werd meegenomen voor onderzoek en aangehouden. Of er sprake is geweest van een strafbaar feit, moet uit het onderzoek blijken.

Ook over mogelijke factoren zoals snelheid of de technische staat van het voertuig zijn nog geen definitieve conclusies getrokken. Het is daarom belangrijk om geen schuld of oorzaak vast te stellen zolang het onderzoek nog loopt.

Voor de familie verandert dat niets aan de immense pijn.

Zij zijn hun kleine Zev kwijt.

Een minuut stilte voor een kind dat er niet meer is

Ook in de Andreaskerk in Wielwijk werd stilgestaan bij het overlijden van Zev. Tijdens een bijeenkomst werd een minuut stilte gehouden ter nagedachtenis aan het jongetje.

Een minuut.

Zestig seconden waarin alles even stilvalt.

Maar voor een familie die een kind heeft verloren, bestaat er waarschijnlijk geen enkele stilte die lang genoeg is.

De herinneringen blijven.

De foto’s.

De stem.

De kleine gewoontes.

De momenten die ooit vanzelfsprekend waren en nu plotseling onbetaalbaar zijn geworden.

De familie wil vooral rust

De nabestaanden zijn begrijpelijkerwijs terughoudend met reacties. Een tante van Zev liet weten dat haar hoofd momenteel met heel andere dingen bezig is en dat ze bang is om in deze overweldigende periode de verkeerde woorden te gebruiken.

Dat verdriet is voelbaar.

Sommige gebeurtenissen zijn eenvoudigweg te groot om meteen onder woorden te brengen.

Wanneer een gezin een kind verliest, bestaan er geen perfecte zinnen. Geen verklaring die voldoende kan uitleggen hoe groot de leegte is.

Daarom blijft vooral één ding over: ruimte geven aan het verdriet.

Donderdag volgt het afscheid

De uitvaart van Zev staat gepland voor donderdagmiddag 13 augustus in De Essenhof in Dordrecht. Het wordt een afscheid waarvan de familie ongetwijfeld nooit had gedacht het zo vroeg te moeten organiseren.

Zev was pas drie jaar oud.

Een leeftijd waarop de wereld nog volop ontdekt moet worden. Een leeftijd van spelen, lachen, knuffelen en kleine avonturen. Een leeftijd waarop een kind nog zoveel toekomst voor zich zou moeten hebben.

Juist daarom voelt zijn overlijden voor zoveel mensen zo onvoorstelbaar.

“Slaap zacht, kleine Zev”

De komende dagen zullen voor zijn ouders en familie waarschijnlijk gevuld zijn met verdriet, ongeloof en herinneringen.

Maar tussen alle pijn door zullen er ook momenten zijn waarop Zev wordt herinnerd om wie hij was: een klein jongetje dat geliefd was en een belangrijke plaats innam binnen zijn familie.

De bloemen en knuffels in Dordrecht zijn daar een stille herinnering aan.

De duizenden euro’s die mensen hebben gedoneerd zijn een teken van medeleven.

De minuut stilte is een teken van respect.

En de vele reacties van mensen die de familie kracht wensen, laten zien dat het verdriet niet alleen binnen de muren van één gezin wordt gevoeld.

Het verlies van Zev kan niemand ongedaan maken. Maar in de dagen waarin zijn familie afscheid moet nemen, staat er een hele gemeenschap om hen heen.

Slaap zacht, kleine Zev. Je leven was veel te kort, maar de liefde en herinneringen die je achterlaat, zullen nog lang blijven voortbestaan.