Sindsdien leven zij met een gemis dat nooit meer zal verdwijnen. Toch besloten ze hun verdriet om te zetten in een duidelijke missie. Niet uit boosheid, maar vanuit één allesoverheersende wens: voorkomen dat een andere familie ooit hetzelfde moet meemaken.

“We kunnen Nina niet meer terughalen… maar we willen niet dat iemand anders hetzelfde meemaakt.”

Een gewone fietstocht die eindigde in een tragedie

Voor Nina was fietsen langs de Amstel iets wat ze met plezier deed. Ze hield van het buiten zijn, van de rust van het water en van de natuur rondom de Ronde Hoep. Op de dag van het ongeluk leek niets erop te wijzen dat haar leven enkele ogenblikken later abrupt zou eindigen.

Tijdens de fietstocht ontstond op de smalle polderweg een fatale aanrijding met een landbouwvoertuig.

De gevolgen waren onomkeerbaar.

Voor haar ouders veranderde dat ene moment alles. Waar eerst toekomstplannen werden gemaakt, bleef plots alleen een onbeschrijfelijk gemis achter.

Een jonge vrouw met grote dromen

Nina stond midden in het leven.

Ze studeerde rechten aan de Vrije Universiteit Amsterdam en combineerde haar studie met een grote passie voor sport. Vooral het roeien betekende veel voor haar. Op het water voelde ze zich vrij, geconcentreerd en gelukkig.

Daarnaast voetbalde ze jarenlang bij AVV Swift, waar ze bekendstond als een enthousiaste teamgenoot die altijd klaarstond voor anderen.

Vrienden omschrijven haar als energiek, warm en betrokken. Iemand die gemakkelijk contact maakte, graag lachte en nog een hele toekomst voor zich had.

Juist daarom komt haar overlijden zo hard binnen bij iedereen die haar kende.

Van intens verdriet naar een strijd voor verandering

In de weken na het afscheid groeide bij haar ouders het besef dat zij niet wilden dat Nina’s dood zonder gevolgen zou blijven.

Ze besloten een petitie te starten waarin zij de gemeente oproepen werk te maken van de verkeersveiligheid op de Ronde Hoep.

Volgens de familie is al jarenlang bekend dat de combinatie van fietsers, wandelaars en landbouwverkeer op deze smalle weg gevaarlijke situaties kan veroorzaken.

“Als we met onze actie ook maar één leven kunnen redden, dan heeft Nina’s verhaal iets betekend,” laten zij weten.

Het is een boodschap die veel mensen diep raakt.

Duizenden mensen scharen zich achter de familie

De oproep van de ouders kreeg al snel veel steun.

Duizenden mensen ondertekenden de petitie en lieten blijken dat zij zich eveneens zorgen maken over de veiligheid op de populaire fietsroute.

Ook inwoners uit de regio wijzen erop dat de Ronde Hoep al langer bekendstaat als een druk gebruikte weg waar verschillende soorten verkeer elkaar op beperkte ruimte moeten passeren.

Volgens de familie is het daarom tijd voor concrete maatregelen in plaats van nieuwe onderzoeken alleen.

Voorstellen om nieuwe ongelukken te voorkomen

De ouders pleiten niet voor één specifieke oplossing, maar vragen vooral om een integraal verkeersveiligheidsplan.

Daarbij worden verschillende mogelijkheden genoemd, zoals:

• een lagere maximumsnelheid;
• duidelijkere wegmarkeringen;
• aangepaste verkeersstromen;
• eenrichtingsverkeer op bepaalde momenten;
• of tijdsvensters waarin landbouwverkeer en recreatieve fietsers minder tegelijk gebruikmaken van de weg.

Volgens hen moet vooral worden gekeken naar maatregelen die de kans op ernstige ongevallen daadwerkelijk verkleinen.

Een naam die niet vergeten wordt

Niet alleen haar familie, maar ook de Vrije Universiteit Amsterdam, haar roeivereniging, voetbalclub en vele vrienden staan nog altijd stil bij het verlies van Nina.

Op de universiteit werd een in memoriam gepubliceerd waarin zij werd herinnerd als een talentvolle en betrokken studente.

Ook binnen de sportwereld leeft haar naam voort.

Mensen herinneren zich niet alleen haar prestaties, maar vooral haar vriendelijkheid, haar enthousiasme en haar vermogen om anderen met haar positieve energie mee te nemen.

“Laat haar verhaal een keerpunt zijn”

Voor de ouders blijft het verdriet iedere dag aanwezig.

Geen enkele maatregel zal hun dochter terugbrengen. Geen verkeersplan kan de lege stoel aan tafel vullen of de toekomst herstellen die Nina voor zich had.

Toch vinden zij kracht in het idee dat haar overlijden misschien kan bijdragen aan een veiligere omgeving voor anderen.

Binnenkort willen zij hun zorgen en voorstellen persoonlijk toelichten aan de gemeenteraad van Ouder-Amstel.

Hun boodschap is eenvoudig, maar krachtig:

“We kunnen Nina niet meer terughalen. Maar als haar verhaal ervoor zorgt dat ook maar één ander gezin dit verdriet bespaard blijft, dan is dat waarvoor wij blijven vechten.”

In die woorden klinkt niet alleen het onmetelijke verdriet van ouders die hun dochter veel te vroeg verloren, maar ook de hoop dat uit een onherstelbaar verlies toch iets kan ontstaan dat anderen beschermt. Want volgens de familie zou dat de mooiste manier zijn om Nina’s liefde voor het leven, voor sport en voor de mensen om haar heen blijvend betekenis te geven.