Contents
‘Vandaag hebben we veel te vroeg afscheid genomen’
Voor Pauline voelt het afscheid van Bartina nog nauwelijks als werkelijkheid. De vrouw die zij omschrijft als lief, mooi, grappig, stijlvol en dapper is er niet meer. Juist dat besef maakt de dag voor haar zo zwaar.
Op Instagram deelt Pauline een reeks foto’s van de twee samen. Bij de beelden schrijft ze dat ze ‘veel te vroeg afscheid’ hebben moeten nemen van Bartina. Achter die woorden zit een verdriet dat volgens haar nauwelijks in zinnen te vangen is.
Bartina was voor Pauline veel meer dan iemand die ze bewonderde. Ze was een vertrouwd gezicht, een warme aanwezigheid en iemand bij wie ze zichzelf kon zijn. Het verlies voelt daardoor niet alleen als afscheid, maar als het wegvallen van een belangrijke steun in haar leven.
Een vrouw met stijl, klasse en kracht
Pauline haalt vooral de eigenschappen naar voren die Bartina voor haar zo bijzonder maakten. Ze noemt haar een vrouw met ‘stijl, klasse en kracht’, maar benadrukt onmiddellijk dat haar uitstraling slechts een deel was van wie ze werkelijk was.
‘Een vrouw met stijl, klasse en kracht. Iemand die er niet alleen altijd prachtig uitzag, maar bovenal stoer, nuchter, zorgzaam en grappig was’, schrijft ze.
Juist haar nuchterheid en humor maakten Bartina volgens Pauline zo geliefd. Zelfs toen haar leven steeds zwaarder werd door haar ziekte, bleef zij in de herinnering van haar vriendin iemand die kracht uitstraalde.
De strijd die Pauline nooit zal vergeten
Bartina overleed op 15 september op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Voor Pauline staat vooral de manier waarop haar vriendin met moeilijke momenten omging diep in haar geheugen gegrift.
Ze schrijft dat ze Bartina bewonderde, ‘zelfs toen het leven je het zo ongelofelijk zwaar maakte’. Het is een korte zin, maar daarmee maakt Pauline duidelijk hoeveel respect ze had voor de vrouw achter de ziekte.
Nu ze afscheid heeft moeten nemen, komen juist die herinneringen opnieuw naar boven. De momenten waarop er werd gelachen, gepraat en samen tijd werd doorgebracht, krijgen ineens een andere betekenis.
Eén glas brengt haar meteen terug naar Bartina
Misschien wel het meest persoonlijke detail uit Paulines eerbetoon is tegelijk het eenvoudigste. Ze weet nu al dat een heel alledaags moment haar telkens opnieuw aan Bartina zal herinneren.
‘Bij elk glas Vichy Catalan met extra veel ijs en citroen denk ik voortaan al-tijd aan jou’, schrijft ze. Een drankje wordt daarmee een klein, tastbaar stukje van een vriendschap die niet zomaar verdwijnt.
Het zijn juist zulke gewone herinneringen die na een overlijden soms het hardst binnenkomen. Geen groot gebaar, maar een smaak, een gewoonte of een moment waarop iemand plotseling weer heel dichtbij lijkt.
‘Sommige vrouwen laten iets extra’s achter’
Pauline besluit haar boodschap met woorden die duidelijk maken hoe groot Bartina’s betekenis voor haar was.
‘Sommige vrouwen laten iets extra’s achter. En daar ben jij er absoluut één van’, schrijft ze. Daarna volgt haar eenvoudige, maar intens verdrietige afscheid: ‘Rust zacht lieve, mooie, stoere Bartina.’
Onder haar bericht reageren veel volgers met steun en medeleven. Sommigen prijzen de persoonlijke woorden, anderen staan stil bij Bartina zelf en schrijven hoeveel zij gemist zal worden.
Voor Pauline blijft vooral de leegte achter. De vrouw die ze bewonderde om haar kracht, humor en zorgzaamheid is niet meer naast haar. Wat blijft, zijn de foto’s, de herinneringen en de kleine momenten die haar telkens opnieuw aan Bartina zullen doen denken.
En misschien is dat uiteindelijk precies wat Pauline met haar eerbetoon probeert vast te houden: niet alleen het verdriet om een vriendin die te vroeg is weggevallen, maar ook de warme herinnering aan een vrouw die volgens haar een blijvende plek in het hart van velen heeft achtergelaten.

