Bartina overleed op dinsdag 15 september op 65-jarige leeftijd aan de gevolgen van borstkanker. Sindsdien probeert de familie het verlies een plek te geven. Voor Chloë blijkt dat afscheid bijzonder moeilijk, juist omdat de band tussen hen in de jaren waarin zij deel uitmaakte van de familie steeds hechter werd.
Contents
‘Jij was mijn voorbeeld’
Chloë opent haar bericht met een zin die meteen duidelijk maakt hoeveel bewondering ze voor Bartina had: ‘Jij was mijn voorbeeld.’ Daarna beschrijft ze haar schoonmoeder als een vrouw die volgens haar altijd positief en sterk bleef, ook toen haar ziekte steeds zwaarder op haar leven drukte.
‘Altijd positief, altijd sterk en altijd maar doorgaan’, schrijft Chloë. Ze kijkt met bewondering terug op de manier waarop Bartina bleef vechten. Voor haar was haar schoonmoeder niet iemand die zich gemakkelijk liet breken, maar juist een vrouw die ondanks alles oog bleef houden voor de mensen om haar heen.
Daarmee wordt ook duidelijk waarom het afscheid voor Chloë zo persoonlijk voelt. Bartina was in haar ogen niet alleen de moeder van Tim, maar iemand die haar zelf een gevoel van verbondenheid en warmte gaf.
Een band die verder ging dan familie alleen
Juist één passage uit het bericht zegt veel over die bijzondere band. Chloë schrijft dat Bartina ‘voor iedereen klaarstond’ en dat ze mensen altijd het gevoel gaf dat ze thuis waren. Ze noemt haar bovendien ‘altijd zorgzaam’ en ‘altijd betrokken’, iemand die graag iets voor een ander deed en zich om de mensen om haar heen bekommerde.
Voor een schoondochter kan een plek binnen een familie soms voorzichtig groeien, maar uit Chloë’s woorden spreekt een vertrouwdheid die veel verder lijkt te gaan. Bartina werd iemand bij wie ze zich kennelijk volledig op haar gemak voelde, een vrouw die niet alleen als schoonmoeder, maar als een belangrijk en vertrouwd persoon in haar eigen leven werd ervaren.
Dat maakt de volgende woorden van Chloë des te pijnlijker: ‘En nu moeten we verder zonder jou… Wat ga ik je ongelooflijk missen.’
Verdriet maakt plaats voor trots
Toch draait haar bericht niet alleen om verdriet. Tussen de tranen door klinkt vooral enorme trots door. Chloë schrijft dat ze trots is op wie Bartina was, op de manier waarop ze heeft gestreden en op alles wat ze haar dierbaren heeft meegegeven.
Die woorden geven het eerbetoon een andere lading. Het is niet alleen een afscheid van een geliefde schoonmoeder, maar ook een dankwoord aan een vrouw die volgens Chloë een blijvende invloed op haar heeft gehad.
‘Dankbaar dat ik jou mijn schoonmoeder mocht noemen’, schrijft ze. Daarna volgt een zin die misschien wel het meest veelzeggend is van haar hele boodschap: ‘Voor altijd een voorbeeld voor mij.’
‘In the end, it’s all about love’
Onder haar persoonlijke woorden deelt Chloë ook de hashtag ‘In the end, it’s all about love’. Daarmee lijkt ze precies samen te vatten wat voor haar overeind blijft nu Bartina er niet meer is: de liefde, de herinneringen en alles wat haar schoonmoeder in de familie heeft achtergelaten.
De foto bij het bericht maakt het eerbetoon nog intiemer. Geen groot publiek moment, maar een herinnering waarin vooral hun persoonlijke band centraal staat. Chloë kiest ervoor om niet alleen over het verlies te spreken, maar vooral te laten zien wie Bartina voor haar is geweest.
En juist daardoor komt haar boodschap hard binnen. Achter de woorden over kracht en dankbaarheid zit het gemis van iemand die voor haar blijkbaar een vertrouwde aanwezigheid was geworden — iemand van wie ze nu opnieuw moet leren leven zonder haar.
Ook voor de familie blijft het verlies voelbaar
Het verdriet rond Bartina werd eerder al zichtbaar tijdens de wedstrijd tussen AZ en Telstar. In de twaalfde minuut werd het spel stilgelegd en klonk vanaf de tribunes een applaus voor Bartina. Op de grote schermen verscheen haar foto, terwijl supporters van Telstar met een spandoek hun steun aan de familie Koeman betuigden.
Ronald Koeman junior, Bartina’s zoon en doelman van Telstar, stond op dat moment op het veld. Het eerbetoon raakte hem zichtbaar en de emoties liepen hoog op.
Waar dat stadionmoment vooral een gezamenlijk afscheid vormde, laat Chloë met haar persoonlijke bericht een veel intiemere kant van het verdriet zien. Haar woorden maken duidelijk dat Bartina binnen de familie niet alleen een moeder en grootmoeder was, maar ook iemand die voor anderen een bron van warmte, steun en vertrouwdheid vormde.
Voor Chloë blijft daarom vooral één gevoel overeind: dankbaarheid. Dankbaar dat Bartina haar schoonmoeder mocht zijn, maar ook diep bedroefd omdat juist die vrouw die haar volgens haar eigen woorden tot voorbeeld was geworden, nu voorgoed wordt gemist.

