‘Die ene zin brak duizenden harten…’ Na de uitvaart van Margriet Hermans blijft een uitspraak uit Celiens toespraak nazinderen: ‘Iedereen praat erover’
Vlaanderen rouwt, harten staan stil en herinneringen aan Margriet Hermans (72) blijven levendig. Op 3 juni overleed Margriet na een korte strijd tegen een agressieve kanker. Haar uitvaart op 10 juni in de Landloperskapel werd een intiem, sereen maar ook bijzonder emotioneel afscheid, waarin dochter Celien de woorden vond die het hele land nog lang zal bijblijven.
Een afscheid dat Vlaanderen raakt
De plechtigheid begon met een warm welkom van Johan Verstreken, die de veelzijdige carrière van Margriet belichtte: van leerkracht en talentvolle zangeres tot gedreven politica, senator en ridder in de Leopoldsorde. Maar bovenal was zij de zorgzame echtgenote van Frank en trotse moeder van dochter Celien.
Het publiek bestond uit familie, vrienden en talloze bekende Vlamingen, waaronder Bart De Wever, Sammy Mahdi, Sandra Kim en Annelies Verlinden. Alle aanwezigen waren diep geraakt door de sfeer: sereen, maar geladen met emotie.
De woorden van Celien: liefde, verdriet en kracht
Het hoogtepunt van de uitvaart was zonder twijfel de toespraak van dochter Celien. Met een stem vol emotie deelde ze de laatste momenten met haar moeder, herinneringen die zowel hartverscheurend als troostend waren.
“Jij was mijn allerbeste vriendin. Mijn klankbord, mijn anker. Jij was en bent mijn alles.”
Ze blikte terug op de momenten waarop haar moeder hoorde dat ze ongeneeslijk ziek was. Celien beschreef hoe haar mama met vastberadenheid en liefde koos voor euthanasie: “Het was geen lichtzinnige beslissing, maar de juiste keuze. Verder afzien was geen optie.”
De woorden die nog het langst nazinderden, kwamen aan het einde van haar toespraak: “Iedereen praat erover.” Een simpele zin, maar geladen met liefde en herinnering, die de aanwezigen diep raakte en een golf van stille herkenning teweegbracht.
Staande ovatie en immense emotie
Na haar toespraak vroeg Celien de aanwezigen om recht te staan voor haar mama. Meteen brak een immens applaus los, zowel binnen de kapel als daarbuiten. Duizenden handen klapten, tranen vloeiden, en voor een moment leek heel Vlaanderen stil te staan bij het leven en de nalatenschap van Margriet.
Persoonlijke herinneringen en warme verhalen
Naast Celien namen ook familieleden en vrienden het woord. Haar broer Rik vertelde hoe Margriet als kind opkwam voor hem en anderen, altijd met lef en humor. Haar zus Marie herinnerde zich de ondeugende, vastberaden tiener die nooit bang was voor de gevolgen. Collega’s zoals Micha Marah en Luc Appermont benadrukten haar authenticiteit en levenslust: geen masker, geen façade, altijd zichzelf.
De muziek tijdens de plechtigheid versterkte de emoties. Bart Herman zong ‘Vlinders, passie en stille tranen’ live, en zanger Berre bracht ‘How Beautiful This Life Is’ ter ere van Margriet. Celien had persoonlijk een playlist samengesteld die haar moeder had gekozen, waardoor het afscheid helemaal in haar stijl werd gevoerd.
Reacties van bekende Vlamingen
Premier Bart De Wever herinnerde zich Margriet als een ontwapenende vrouw, zowel in de politiek als persoonlijk. “Ze sprak iedereen aan en straalde authenticiteit uit. Dit afscheid kwam veel te snel,” zei hij, zichtbaar geroerd.
Ook artiesten en televisiecollega’s zoals Wendy van Wanten en Hugo Sigal uitten hun respect en verdriet. Ze prezen Celien voor haar kracht en de manier waarop ze liefde en humor verweefde in haar woorden.
Een intiem vervolg en nazorg
Na de plechtigheid werd het afscheid in intieme kring voortgezet. Familie en naasten kregen de tijd om in alle rust nog eens afscheid te nemen van Margriet Hermans. Celien en echtgenoot Frank bedankten de aanwezigen voor hun steun, terwijl de herinnering aan Margriet door elke aanwezige werd gekoesterd.
Een nalatenschap die blijft
De woorden van Celien, de staande ovatie en de persoonlijke herinneringen tonen dat Margriet Hermans meer was dan een bekende Vlaming. Ze was een moeder, een vriendin, een zuster en een bron van inspiratie voor velen. Haar nalatenschap leeft voort in de harten van wie van haar hield, en de zin die velen niet zullen vergeten: “Iedereen praat erover.”
Margriet mag dan fysiek niet meer aanwezig zijn, maar haar warmte, humor en levenslust blijven voelbaar. Voor Vlaanderen, voor haar familie en voor iedereen die door haar werd geraakt, blijft zij onvergetelijk.