De regen viel onophoudelijk boven Oud-Turnhout, maar niemand leek daar aandacht aan te schenken. Al ruim voor de deuren van het rouwcentrum opengingen, vormde zich een lange rij van fans, vrienden en bewonderaars die nog één keer afscheid wilden nemen van Margriet Hermans. Sommigen stonden er meer dan een uur te wachten, met bloemen, foto’s en persoonlijke herinneringen in de hand. Wat begon als een ingetogen groet groeide uit tot een indrukwekkend eerbetoon aan een vrouw die generaties Vlamingen wist te raken.

Een van de meest emotionele momenten van de avond kwam er toen radiomaker Michel Follet arriveerde. De twee kenden elkaar al tientallen jaren. Hun professionele en persoonlijke wegen kruisten elkaar voortdurend, en door de jaren heen groeide er een bijzondere vriendschap.

“Margriet en ik kenden elkaar al heel lang,” vertelde Follet zichtbaar aangedaan. “We hebben samen gewerkt, samen gelachen en zelfs ooit een duet opgenomen. Ze was een vrouw met een enorm engagement, een groot hart en een uitgesproken mening.”

Maar het was vooral één eigenschap die volgens hem Margriet onvergetelijk maakte.

“Ze had een koppigheid in zich waar ik enorm van hield,” zei hij. “Wanneer Margriet ergens in geloofde, dan ging ze daar volledig voor. Ze liet zich niet tegenhouden door kritiek of tegenslagen. Dat maakte haar soms eigenzinnig, maar precies daardoor was ze zo authentiek.”

Volgens Follet zegt de enorme opkomst alles over de impact die Margriet op Vlaanderen heeft gehad.

“Als je ziet hoeveel mensen hier vandaag staan, hoeveel verdriet haar overlijden veroorzaakt, dan besef je dat ze veel meer was dan een artiest. Ze heeft iets nagelaten dat veel groter is dan muziek of televisie.”

Fans delen hartverscheurende herinneringen

Buiten bleef de rij ondertussen aangroeien. Vriendinnen Els (57) en José (73) stonden geduldig te wachten met een foto waarop ze samen met Margriet en dochter Celien poseren.

“Ze was zo’n warme en sympathieke vrouw,” vertellen ze. “Ze hield van mensen en de mensen hielden van haar. We gaan haar ongelooflijk missen.”

Ook Wim Baert (54) kon zijn emoties nauwelijks bedwingen.

“Toen ik voor het eerst haar stem hoorde, was ik meteen verkocht. Ik volgde haar overal waar ik kon. Toen ik hoorde dat ze overleden was, kon ik letterlijk niet meer op mijn benen staan. Het voelt alsof een stukje van mijn jeugd verdwenen is.”

De jonge fan Kyran (20) herinnert zich vooral haar toegankelijkheid.

“Ze bleef altijd vriendelijk tegen iedereen. Of je nu fan was of toevallig passeerde, ze maakte tijd voor een praatje. Dat maakte haar zo speciaal.”

Haar laatste afscheid volledig volgens haar eigen wensen

Terwijl Vlaanderen afscheid neemt, wordt ook volop uitgekeken naar de uitvaartplechtigheid die volledig volgens de wensen van Margriet zelf werd voorbereid. Goede vriend Johan Verstreken zal de ceremonie begeleiden.

Mensen uit haar omgeving vertellen dat Margriet bewust had nagedacht over haar laatste afscheid. Ze wilde geen plechtigheid die uitsluitend draaide om verdriet, maar een warm eerbetoon aan het leven dat ze had geleid.

Muziek, teksten en persoonlijke boodschappen werden zorgvuldig door haar geselecteerd. Vrienden omschrijven de ceremonie zelfs als haar “laatste show” — niet als een optreden, maar als een afscheid dat perfect weerspiegelt wie ze was: warm, oprecht, emotioneel en tegelijk vol levenslust.

Een laatste groet die niemand zal vergeten

Naarmate de avond vordert, blijft de stroom bezoekers aanhouden. Jong en oud komen samen om herinneringen te delen, foto’s vast te houden en nog één keer stil te staan bij het leven van een vrouw die decennialang een vaste plaats had in het Vlaamse hart.

Wanneer de deuren van het rouwcentrum uiteindelijk sluiten, blijft één gevoel overheersen: dankbaarheid.

Dankbaarheid voor de muziek, de humor, de openheid en de warmte die Margriet Hermans gedurende haar hele leven met Vlaanderen heeft gedeeld.

En misschien vatte Michel Follet het afscheid nog het mooist samen toen hij nog één keer achterom keek en zacht zei:

“Die koppigheid maakte haar uniek. Maar het was haar hart dat ervoor zorgde dat niemand haar ooit zal vergeten.”