Voor de familie Hermans voelt het alsof hun wereld de voorbije weken volledig op zijn kop werd gezet. Achter de schermen werd er al geruime tijd gevochten met angst, onzekerheid en eindeloze ziekenhuisbezoeken, terwijl het nieuws nog verborgen bleef voor de buitenwereld. Maar nu de situatie openbaar is geworden, blijkt hoeveel mensen Margriet en haar familie een warm hart toedragen.

“Mama probeert sterk te blijven”

Volgens mensen uit de nabije omgeving van de familie kwam de diagnose bijzonder hard aan. Margriet Hermans, die jarenlang bekendstond als een energieke, positieve en warme persoonlijkheid, zou momenteel een intensief medisch traject volgen. Voor haar dochter Celien is het emotioneel bijzonder zwaar om haar moeder zo kwetsbaar te zien.

“Je denkt altijd dat je nog tijd hebt,” zou Celien in intieme kring verteld hebben. “Mama was altijd degene die iedereen overeind hield. Nu proberen wij haar dezelfde kracht terug te geven.”

Toch probeert Margriet, ondanks alles, haar bekende optimisme niet volledig los te laten. Vrienden van de familie vertellen dat ze zelfs tijdens moeilijke momenten nog probeert anderen gerust te stellen. Maar achter die glimlach schuilt volgens hen ook veel verdriet en uitputting.

Massale steun raakt familie diep

Sinds Celien haar boodschap op sociale media plaatste, werd die honderdduizenden keren bekeken en gedeeld. Fans reageren massaal met steunbetuigingen, gebeden, bloemen en persoonlijke verhalen over hun eigen strijd met ziekte binnen de familie.

“Mensen schrijven dat ze elke dag aan mama denken,” deelt Celien. “Dat ze kaarsjes branden of voor haar bidden. Dat raakt ons enorm. Op dagen waarop alles donker voelt, geven die woorden ons opnieuw hoop.”

Ook bekende Vlamingen lieten van zich horen. Collega’s uit de muziek- en televisiewereld stuurden persoonlijke berichten naar de familie. Sommigen kennen Margriet al tientallen jaren en spreken over een vrouw die altijd klaarstond voor anderen, zowel voor als achter de schermen.

“Margriet heeft zoveel liefde gegeven in haar leven,” klinkt het bij een goede vriendin van de familie. “Nu krijgt ze die liefde allemaal terug.”

Een band die altijd bijzonder sterk was

Wie Celien Hermans volgt, weet hoe hecht de band met haar moeder altijd geweest is. In interviews sprak ze vaak openlijk over de belangrijke rol die Margriet in haar leven speelde. Niet alleen als moeder, maar ook als vertrouwenspersoon, steunpilaar en grootste supporter.

Toen Celien haar eerste stappen zette in de muziekwereld, was Margriet degene die haar overal begeleidde. Achter de schermen, ver weg van camera’s en spotlights, bouwden moeder en dochter een uitzonderlijk sterke band op.

“Wij vertellen elkaar alles,” zei Celien ooit in een interview. “Mama voelt meteen wanneer er iets mis is. Zij kent mij beter dan wie ook.”

Net daarom komt deze periode extra hard binnen. Mensen dicht bij de familie vertellen dat Celien haar professionele agenda grotendeels heeft leeggemaakt om zoveel mogelijk tijd met haar moeder door te brengen.

“Elke dag voelt nu kostbaar”

De familie leeft momenteel van dag tot dag. Terwijl artsen onderzoeken uitvoeren en behandelingen voorbereiden, probeert het gezin vooral samen te blijven en elk moment te koesteren.

Volgens kennissen van de familie heerst er thuis een vreemde combinatie van hoop en verdriet. Soms wordt er gelachen om oude herinneringen, terwijl enkele minuten later opnieuw de harde realiteit binnenslaat.

“Je beseft plots hoe kwetsbaar het leven is,” schrijft Celien. “Er zijn momenten waarop de angst je volledig overneemt. Maar tegelijk voel je hoeveel liefde er rondom ons bestaat. Dat helpt ons om verder te blijven gaan.”

Vlaanderen leeft massaal mee

Niet alleen fans, maar ook buurtbewoners en vrienden van de familie reageren zichtbaar aangeslagen. In Mortsel, waar Margriet al jarenlang woont, spreken mensen vol bewondering over haar warme karakter.

“Margriet heeft altijd voor anderen gezorgd,” zegt een buurvrouw geëmotioneerd. “Ze stond klaar voor iedereen. Het idee dat zij nu zelf zo’n zware strijd moet voeren, breekt ons hart.”

Ondertussen blijft Celien hopen dat haar moeder de kracht vindt om te blijven vechten. Haar boodschap aan de buitenwereld is duidelijk: ondanks de angst voelen zij zich gedragen door duizenden mensen.

“Deze strijd voeren we niet alleen,” besluit ze. “En dat zullen we nooit vergeten.”