Het leven van de sportieve tiener stond afgelopen december plotseling op zijn kop. Tijdens een gymles incasseerde hij een harde tackle. De huisarts constateerde aanvankelijk een lichte hersenschudding, maar enkele dagen later begon Harrison te klagen over helse pijnen in zijn rug en knieën.

Cruciale tijd verloren

Zijn moeder, Lindzey (34), beschrijft een maandenlange lijdensweg waarin de klachten van haar zoon stelselmatig werden gebagatelliseerd. Ondanks herhaalde bezoeken aan de spoedeisende hulp van het Leicester Royal Infirmary, luidde het oordeel telkens: spierpijn, groeipijn of een urineweginfectie. Paracetamol was het enige advies.

“Hij schreeuwde het uit van de pijn. Hij kon niet meer slapen, eten of lopen en moest stoppen met school,” vertelt een aangeslagen Lindzey. “Ik kon niet meer werken omdat hij 24 uur per dag zorg nodig had.” Pas na vier maanden aandringen en een wanhopige smeekbede van zijn moeder voor een spoedscan, kwam de gruwelijke waarheid aan het licht.

Kanker in zes organen

Op 18 maart kreeg de familie het nieuws dat geen enkele ouder wil horen. De MRI-scan toonde tumoren in Harrisons ruggengraat, lever, longen, nieren, milt en maag. Hij werd met spoed overgebracht naar de kinderoncologische afdeling in Nottingham. De diagnose: een ongedifferentieerde hooggradige epithelioïde maligniteit – een kankersoort zo zeldzaam dat de oorsprong nauwelijks te traceren is.

Ondanks vier zware chemokuren en bestralingen, kwam er op 14 augustus slecht nieuws: de tumor in zijn ruggengraat was gegroeid. “Ze denken dat de chemo niet aanslaat,” zegt Lindzey. Omdat opereren door de vele uitzaaiingen geen optie is, zijn de reguliere behandelopties in Engeland uitgeput.

Laatste strohalm in buitenland

De familie weigert de handdoek in de ring te gooien en richt de blik nu op experimentele therapieën in Duitsland, de Verenigde Staten of Japan. Omdat deze behandelingen een fortuin kosten, is er een inzamelingsactie gestart. De respons is overweldigend. “Mensen hebben massaal gedoneerd. Dat heeft mijn geloof in de mensheid hersteld,” aldus Lindzey. Het geld is bedoeld voor de behandeling en ter ondersteuning van de afdelingen die Harrison tot nu toe hebben bijgestaan.

Onderzoek naar medische missers

Terwijl Harrison vecht voor zijn leven, is er een officieel onderzoek gestart naar de gang van zaken in het ziekenhuis. De familie heeft een klacht ingediend bij de University Hospitals of Leicester NHS Trust. De kernvraag: waarom werd er niet eerder ingegrepen toen de symptomen verergerden?

“Als ik niet had aangedrongen, hadden ze hem waarschijnlijk nog steeds naar huis gestuurd met paracetamol,” stelt zijn moeder bitter. Het ziekenhuis laat weten de melding zeer serieus te nemen en de zaak intern te onderzoeken.

Ondanks de sombere prognose blijft Harrison strijdbaar. “Hij is een vechter en probeert te blijven lachen, zelfs als de pijn ondraaglijk is. Wij zullen alles doen om hem een kans op herstel te geven,” besluit zijn moeder.