“Iedereen begon plots te gillen”

BUGGENHOUT – Wat een gewone schoolochtend moest worden, veranderde in enkele seconden in een nachtmerrie die tientallen families voorgoed zal tekenen. Terwijl België nog steeds in shock verkeert na het dodelijke busdrama in Buggenhout, probeert ook Italo (15) langzaam te begrijpen wat hij precies heeft meegemaakt.

De jongen zat in het schoolbusje dat aan een spoorwegovergang frontaal werd geraakt door een trein. Vier mensen – onder wie twee kinderen, de chauffeur en een begeleidster van Richtpunt campus Buggenhout – kwamen daarbij om het leven. Verschillende andere inzittenden raakten gewond.

Maar voor Italo zijn het niet alleen de beelden van de crash die blijven terugkomen.

“Die angstige schreeuwen blijven in mijn hoofd zitten,” vertelde hij volgens familieleden met trillende stem. “Plots begon iedereen te gillen… en een paar seconden later hoorde ik die verschrikkelijke klap.”

De laatste seconden voor de botsing

Volgens mensen uit zijn omgeving herbeleeft de 15-jarige de fatale momenten voortdurend opnieuw. Vooral het geluid in het busje vlak voor de impact achtervolgt hem dag en nacht.

“Hij zegt dat het eerst heel stil was,” vertelt een familielid. “En dan hoorde hij ineens paniek. Kinderen die riepen. Iemand die ‘nee, nee!’ schreeuwde. Daarna volgde meteen die enorme dreun.”

Die paar seconden lijken zich eindeloos in zijn geheugen te hebben vastgezet.

Sinds het ongeval slaapt Italo nauwelijks nog. Wanneer hij zijn ogen sluit, hoort hij naar eigen zeggen opnieuw de panische kreten van de andere inzittenden en het ijzingwekkende geluid van metaal dat tegen metaal botst.

“Hij schrikt ’s nachts wakker en begint te trillen,” vertelt een naaste. “Dat trauma zit enorm diep.”

“Ik stap nooit meer op een schoolbus”

Hoewel de jongen het ongeval fysiek overleefde, zijn de mentale gevolgen bijzonder zwaar. Familieleden zeggen dat hij stiller is geworden en nauwelijks nog over het drama kan praten.

“Het enige wat hij blijft herhalen, is: ‘Ik stap nooit meer op een schoolbus.’”

Psychologen benadrukken dat zulke reacties normaal zijn na extreem traumatische gebeurtenissen. Zeker bij jongeren kunnen angst, schuldgevoelens en herbelevingen nog maanden of zelfs jaren blijven nazinderen.

Voor de kinderen die vrienden verloren bij het drama is de impact nauwelijks te bevatten.

Een gewone ochtend die eindigde in tragedie

Het ongeval gebeurde aan de spoorwegovergang tussen de Stationsstraat en Vierhuizen in Buggenhout. Het schoolbusje vervoerde leerlingen uit het buitengewoon onderwijs en was onderweg naar school.

Volgens de eerste informatie reed het voertuig vanuit de richting van de Kerkhofstraat toen het spoor werd overgestoken. Op datzelfde moment naderde een trein vanuit Brugge.

De treinbestuurder probeerde nog te remmen, maar kon de botsing niet meer vermijden.

Buurtbewoners spreken over een verschrikkelijk tafereel. Hulpdiensten snelden massaal ter plaatse, terwijl de omgeving volledig werd afgesloten voor onderzoek. Foto’s van het zwaar vernielde busje maakten later duidelijk hoe verwoestend de impact moet zijn geweest.

Golf van verdriet in België

Het drama veroorzaakte een golf van emoties in heel België. Federaal minister van Mobiliteit Jean-Luc Crucke bevestigde later dat vier inzittenden het ongeval niet overleefden.

Ook vanuit het buitenland kwamen steunbetuigingen. Ursula von der Leyen liet via sociale media weten diep geraakt te zijn door het nieuws uit Buggenhout en sprak haar medeleven uit aan alle getroffen families.

“Het geluid vergeet hij nooit meer”

In Buggenhout proberen scholen, ouders en hulpverleners elkaar nu zoveel mogelijk te ondersteunen. Voor de overlevenden begint ondertussen een lange weg van verwerking.

Vooral voor Italo.

“Hij beseft dat hij geluk heeft gehad dat hij nog leeft,” zegt een familielid zacht. “Maar hij zegt ook dat hij dat geluid nooit meer uit zijn hoofd krijgt. Die schreeuwen… die blijven terugkomen.”