“Mijn wereld stond stil…”

Via sociale media verbrak Celien de stilte die ze de afgelopen weken bewust had bewaard. In een openhartige boodschap beschreef ze hoe ingrijpend de voorbije periode is geweest.

“Lieve allemaal, de voorbije weken heeft het leven even stilgestaan. Of misschien beter gezegd: het voelde alsof de wereld bleef doordraaien terwijl de mijne stopte.”

Met die woorden gaf ze een zeldzame inkijk in haar rouwproces. Niet als artieste, maar als dochter die afscheid moest nemen van de vrouw die haar hele leven haar grootste steun en inspiratiebron was.

Een terugkeer die anders voelt dan ooit

Normaal zou Celien afgelopen weekend haar eerste grote publieke optreden geven sinds het overlijden van haar moeder. Ze keek ernaar uit om opnieuw verbinding te voelen met haar publiek.

Die plannen moesten echter onverwacht worden aangepast. Door de voorspelde extreme hitte besliste de organisatie om het festival af te gelasten.

Hoewel ze begrip toonde voor die beslissing, gaf ze eerlijk toe dat de teleurstelling groot was.

“Jammer, maar volledig begrijpelijk. Ik had er enorm naar uitgekeken.”

Daardoor verschoof haar langverwachte terugkeer naar het optreden op de Batjes in Roeselare, een moment waar ze zich nu met heel haar hart op richt.

“Ben ik er klaar voor? Ik weet het niet…”

Misschien waren het net die eerlijke woorden die zoveel mensen diep raakten.

Celien vertelde dat ze de voorbije dagen voortdurend dezelfde vraag kreeg.

Hoe gaat het met je?

En ben je klaar om opnieuw op een podium te staan?

Haar antwoord kwam zonder masker.

“Eerlijk? Dat weet ik niet. Ik denk dat je voor zoiets nooit echt klaar bent.”

Het verdriet om haar moeder draagt ze elke dag met zich mee.

En dat zal, zoals ze zelf schrijft, nog heel lang zo blijven.

Muziek als plaats van troost

Toch is er één plek waar Celien haar emoties nog altijd kwijt kan.

De muziek.

Ze omschrijft het podium niet als haar werkplek, maar als een plaats waar verdriet, liefde en herinneringen samenkomen.

“Muziek is altijd een deel van mijn én ons leven geweest. Het is een plek waar ik troost vind, waar emoties een plaats krijgen en waar ik meer dan ooit voel hoe dichtbij mijn lieve mama nog altijd is.”

Voor haar is zingen vandaag veel meer dan optreden.

Het is een manier om de band met Margriet levend te houden.

Een belofte aan haar moeder

Tijdens haar boodschap deelt Celien ook iets bijzonder persoonlijks.

Ze vertelt dat zij en haar moeder in alle rust nog over de toekomst hebben kunnen praten.

Volgens Celien wist Margriet heel goed wat haar grootste wens was.

Dat haar dochter haar dromen nooit zou opgeven.

“Ik weet dat zij niets liever zou willen dan dat ik blijf doen wat ik het allerliefste doe.”

Juist die gedachte geeft haar vandaag de kracht om opnieuw voor een publiek te gaan staan.

Niet omdat het verdriet verdwenen is.

Maar omdat de liefde sterker blijft dan het gemis.

Samen zingen, samen huilen, samen leven

Voor haar eerste optreden verwacht Celien geen perfecte avond.

Ze verwacht vooral echte emoties.

“Ik kijk ernaar uit om samen te zingen, te lachen en misschien ook even ruimte te laten voor een traan of een stilte.”

Die woorden tonen hoe haar kijk op het leven de afgelopen weken is veranderd.

Waar vroeger vooral de volgende plannen belangrijk leken, staat nu elk klein moment centraal.

“Vier het leven, zolang het kan”

Aan het einde van haar boodschap deelt Celien de les die haar moeder haar misschien onbewust nog heeft meegegeven.

“Als er één les is die ik de voorbije weken opnieuw heb geleerd, dan is het hoe ongelooflijk kostbaar elk moment is.”

Daarom wil ze haar optredens niet alleen vullen met muziek.

Ze wil er momenten van verbondenheid van maken.

Momenten waarop mensen samen mogen lachen, huilen en vooral beseffen hoe waardevol het leven is.

Een golf van steun

Onder haar bericht verschenen onmiddellijk duizenden reacties.

Fans laten weten hoeveel bewondering ze hebben voor haar moed.

Velen schrijven dat ze maandag niet alleen naar een concert gaan, maar vooral om Celien een hart onder de riem te steken.

Anderen vertellen dat haar woorden hen hebben geholpen om ook hun eigen verdriet een plaats te geven.

Een nieuw hoofdstuk, met Margriet voor altijd dichtbij

Hoewel Margriet Hermans niet langer fysiek naast haar dochter staat, voelt Celien haar aanwezigheid sterker dan ooit.

Elke noot die ze zal zingen.

Elke glimlach die ze met het publiek deelt.

Elke traan die misschien over haar wang zal rollen.

Alles zal ook een eerbetoon zijn aan de vrouw die haar niet alleen het leven gaf, maar ook de liefde voor muziek.

En misschien is dat precies waarom haar terugkeer zoveel mensen raakt.

Want wanneer Celien straks opnieuw het podium opstapt, doet ze dat niet alleen als artieste.

Ze doet het als dochter.

Met een gebroken hart.

Maar ook met de overtuiging dat haar moeder, waar ze ook is, zachtjes zal meezingen.