‘Vanaf vandaag heeft ze een plek waar iedereen haar liefde kan blijven voelen… Mama is nu waar ze altijd al wilde zijn: omringd door het zand en het geluid van de golven waar ze zo van hield. Op dat moment voelde ik alsof mama nog één keer naast mij stond… en toen kon ik mijn tranen niet meer tegenhouden.’ – Het ontroerende eerbetoon aan Margriet Hermans in Middelkerke laat dochter Celien in tranen achter. Voor de familie Hermans voelt het alsof een lang gekoesterde laatste wens eindelijk in vervulling is gegaan.
Het was een moment waarop woorden nauwelijks nog volstonden. In Middelkerke, de badplaats waarmee Margriet Hermans jarenlang een bijzondere band had, werd een blijvend eerbetoon onthuld dat niet alleen voorbijgangers ontroerde, maar vooral haar dochter Celien diep in het hart raakte. Terwijl de zeewind zacht over de dijk waaide en de golven op de achtergrond ruisden, leek de afwezigheid van Margriet even tastbaar als haar blijvende aanwezigheid.
Voor Celien Hermans werd het een van de meest emotionele momenten sinds het overlijden van haar moeder. Toen burgemeester Jean-Marie Dedecker haar meenam naar het bankje dat voortaan Margriets naam draagt, werd de werkelijkheid plots heel intens. Ze glimlachte dankbaar, maar haar ogen verraadden hoeveel pijn er nog altijd achter die glimlach schuilgaat.
“Het is prachtig,” zei Celien zichtbaar aangedaan. “Mama kwam hier in de jaren negentig zo ontzettend graag. Ze trad hier op, beleefde hier mooie momenten en voelde zich altijd thuis aan zee. Dat ze hier nu haar eigen plekje heeft… dat betekent ontzettend veel voor ons.”
Voor buitenstaanders is het misschien een bankje aan de zeedijk. Voor de familie Hermans is het echter veel meer dan dat. Het is een plaats waar herinneringen blijven leven. Een plek waar fans even kunnen stilstaan, waar verhalen opnieuw verteld worden en waar Margriets warme persoonlijkheid als het ware blijft voortbestaan.
Een plaats die perfect bij haar past
Dat Middelkerke gekozen werd voor dit eerbetoon is allesbehalve toevallig. Margriet Hermans schreef er jarenlang televisiegeschiedenis. In het casino presenteerde ze destijds haar populaire programma Margriet aan Zee en ze bouwde er een bijzondere band op met het publiek.
Ook burgemeester Jean-Marie Dedecker bewaart warme herinneringen aan haar. Hij vertelde hoe hij Margriet niet alleen kende als artieste, maar ook als reisgenoot tijdens opnames van het televisieprogramma Terug naar eigen land. Die gezamenlijke reizen naar onder meer Somalië en Turkije behoren volgens hem nog steeds tot zijn mooiste herinneringen.
“Ze had een uitzonderlijk groot hart,” vertelde hij. “Margriet kon mensen laten lachen, maar ze kon ook luisteren zoals weinig anderen dat konden.”
Die herinneringen maakten de onthulling van het bankje nog persoonlijker.
Haar woorden blijven voortleven
Op het bankje prijkt een zin uit één van Margriets bekendste liedjes:
“Geen berg is hoog genoeg, geen zee is diep genoeg.”
Volgens Dedecker was die keuze vanzelfsprekend.
“Dat lied ademt de zee. Het vat perfect samen wie Margriet was: iemand die zich nooit liet tegenhouden en altijd bleef geloven in de kracht van het leven.”
Voor Celien voelde het alsof haar moeder via die woorden opnieuw even sprak. Ze bleef enkele minuten stil naar de zee kijken. Omstaanders merkten hoe moeilijk het voor haar was om haar emoties te verbergen.
Velen herkenden in dat stille moment hetzelfde gevoel: het besef dat iemand fysiek verdwenen is, maar op sommige plaatsen nog altijd ongelooflijk dichtbij kan voelen.
Heel Vlaanderen blijft haar missen
Sinds Margriet Hermans begin juni overleed na een korte strijd tegen een zeldzame, agressieve vorm van kanker, blijven de eerbetonen elkaar opvolgen. Niet alleen collega’s uit de muziekwereld, maar ook duizenden fans blijven herinneringen delen aan de vrouw die generaties wist te raken met haar humor, warmte en muziek.
Ook de VRT wil ervoor zorgen dat Margriet tijdens de komende editie van Zomerhit niet vergeten wordt. Daarom lanceerde Radio 2 een bijzondere oproep aan het publiek.
Fans worden gevraagd om margrietjes uit crêpepapier te maken. Al die bloemen zullen samen de naam “Margriet” vormen tijdens een symbolisch eerbetoon in Blankenberge.
Het kunstwerk zal officieel onthuld worden door niemand minder dan Celien Hermans. Daarmee krijgt het eerbetoon een extra emotionele betekenis: een dochter die, ondanks haar eigen verdriet, de liefde voor haar moeder blijft delen met heel Vlaanderen.
Een plek waar herinneringen blijven bestaan
Voor de familie Hermans betekenen al die warme initiatieven meer dan woorden kunnen uitdrukken. Ze maken duidelijk hoeveel mensen Margriet hebben omarmd en hoeveel sporen ze heeft nagelaten.
Het bankje in Middelkerke is daardoor niet alleen een monument voor een geliefde artieste, maar ook een plaats waar verdriet langzaam plaats mag maken voor dankbaarheid.
Misschien zullen voorbijgangers er even uitrusten. Misschien zullen ze glimlachen wanneer ze haar liedjes horen of denken aan haar aanstekelijke lach. En misschien zullen sommigen zich niet eens realiseren hoeveel liefde achter dat eenvoudige bankje schuilt.
Voor Celien is dat uiteindelijk de mooiste gedachte.
Want hoewel het gemis nog elke dag pijn doet, leeft haar moeder verder op de plaats waar ze zich altijd gelukkig voelde: dicht bij de zee, tussen de mensen, omringd door muziek, herinneringen en liefde.
Daar, met het geluid van de golven op de achtergrond, voelt het alsof Margriet Hermans nooit echt is weggegaan.
