‘Mama zou zo ontzettend trots zijn geweest, maar de pijn van het gemis is ondragelijk…’ – Celien Hermans kan haar diepste gevoelens niet langer verbergen wanneer ze oog in oog staat met het ontroerende eerbetoon aan Margriet in Middelkerke
Wat begon als een warme en waardige hulde aan een van de meest geliefde gezichten van Vlaanderen, groeide in Middelkerke uit tot een moment dat duizenden aanwezigen diep in het hart raakte. Tijdens een indrukwekkend eerbetoon aan Margriet Hermans kon dochter Celien Hermans haar emoties niet langer bedwingen. Terwijl muziek, beelden en herinneringen haar moeder opnieuw tot leven leken te brengen, werd de leegte die haar overlijden heeft achtergelaten pijnlijk voelbaar.
Voor heel Vlaanderen was het een avond van herinneringen. Voor Celien werd het een confronterende ontmoeting met het gemis dat sinds het overlijden van haar moeder nooit meer is verdwenen.
Een eerbetoon dat recht door het hart ging
De zaal viel stil toen de eerste beelden van Margriet Hermans op de schermen verschenen. Fragmenten uit haar indrukwekkende carrière als zangeres, presentatrice en televisiepersoonlijkheid werden afgewisseld met foto’s uit haar privéleven en ontroerende boodschappen van collega’s, vrienden en bewonderaars.
Elke glimlach van Margriet op het scherm herinnerde het publiek aan de vrouw die jarenlang warmte, humor en positiviteit uitstraalde. Maar voor Celien betekenden die beelden veel meer dan nostalgie. Ze brachten haar terug naar de moeder die ze elke dag opnieuw moet missen.
Wie haar observeerde, zag hoe de emoties zich steeds moeilijker lieten verbergen. De blik in haar ogen sprak boekdelen nog voordat de eerste tranen over haar wangen rolden.
“Mama zou hier zo trots op zijn geweest”
Volgens aanwezigen was het een van de meest aangrijpende momenten van de avond toen Celien zichtbaar geëmotioneerd naar het eerbetoon keek.
Hoewel ze probeerde zich sterk te houden, bleek de combinatie van muziek, herinneringen en de overweldigende liefde van het publiek simpelweg te veel.
“Mama zou zo ontzettend trots zijn geweest,” klonk het geëmotioneerd. “Maar tegelijk doet het ongelooflijk veel pijn dat ze dit zelf niet meer kan meemaken.”
Die woorden raakten niet alleen de aanwezigen, maar ook duizenden mensen die de beelden later via sociale media zagen. De reacties stroomden onmiddellijk binnen.
Heel Vlaanderen leeft mee
Onder berichten over het eerbetoon verschenen duizenden steunbetuigingen.
“Mooier eerbetoon kon Margriet zich niet wensen.”
“Wat moet dit ongelooflijk moeilijk zijn voor Celien.”
“De liefde voor Margriet is duidelijk nog altijd enorm.”
Veel mensen schreven dat ze niet alleen geraakt werden door de hulde zelf, maar vooral door de zichtbare emoties van Celien. Voor velen werd op dat moment duidelijk hoeveel kracht het kost om verder te gaan wanneer iemand die zo’n centrale plaats in je leven innam er plots niet meer is.
Luc Appermont spreekt over woorden die blijven nazinderen
Ook Luc Appermont, die Margriet jarenlang professioneel én persoonlijk kende, liet zich uit over de impact van haar afscheid.
Hij vertelde dat bepaalde woorden en gesprekken hem nog altijd bezighouden en dat sommige herinneringen zich blijven herhalen, zelfs maanden na haar overlijden.
Volgens hem zijn het vaak niet de grote gebeurtenissen die blijven hangen, maar juist de kleine momenten, een blik, een zin of een eenvoudig gesprek dat achteraf een veel diepere betekenis krijgt.
Hij benadrukte dat afscheid nemen van iemand met wie je jarenlang hebt samengewerkt nooit vanzelfsprekend wordt.
Een vrouw die generaties wist te verbinden
Margriet Hermans was gedurende tientallen jaren een vaste waarde binnen de Vlaamse media. Als zangeres, presentatrice en actrice wist ze generaties Vlamingen te raken met haar spontaniteit, humor en warme persoonlijkheid.
Collega’s herinneren zich vooral haar aanstekelijke energie, haar oprechte belangstelling voor anderen en haar vermogen om zelfs moeilijke momenten met een glimlach draaglijker te maken.
Voor Celien was Margriet echter veel meer dan een bekende artieste.
Ze was haar moeder, haar vertrouwenspersoon, haar grootste supporter en degene die haar liefde voor muziek van jongs af aan heeft aangewakkerd.
Herinneringen worden kostbaarder dan ooit
Sinds het overlijden van Margriet hebben herinneringen een nieuwe betekenis gekregen.
Foto’s, oude televisiefragmenten, liedjes en kleine voorwerpen zijn voor de familie tastbare verbindingen geworden met iemand die fysiek niet meer aanwezig is, maar in gedachten voortdurend dichtbij blijft.
Tijdens het eerbetoon werd dat meer dan ooit zichtbaar.
Iedere noot, ieder applaus en ieder beeld leek even de illusie te geven dat Margriet opnieuw tussen haar geliefden aanwezig was.
Juist daardoor werd ook de pijn van haar afwezigheid des te voelbaarder.
Een avond vol liefde, maar ook vol gemis
Het eerbetoon in Middelkerke liet zien hoeveel Margriet Hermans voor Vlaanderen heeft betekend. De warmte waarmee collega’s, vrienden en het publiek haar herdachten, maakte duidelijk dat haar nalatenschap nog jarenlang zal voortleven.
Voor Celien zal deze avond echter altijd een dubbele betekenis houden.
Ze voelde de enorme trots die haar moeder ongetwijfeld zou hebben gevoeld bij zoveel liefde en waardering. Maar tegelijkertijd werd ze opnieuw geconfronteerd met het besef dat geen enkel applaus, hoe luid ook, het gemis kan wegnemen.
Toch bood de massale steun ook troost.
Want tussen de tranen door werd één ding overduidelijk: Margriet Hermans leeft voort in haar muziek, in de herinneringen van haar collega’s, in de harten van haar fans en bovenal in de liefde van haar dochter, die haar moeder elke dag opnieuw met zich meedraagt.
