‘Hij mist haar elk moment van de dag…’ Celien Hermans doet een aangrijpende onthulling over hoe haar stiefvader het verlies van Margriet Hermans draagt – ‘We proberen elkaar overeind te houden.’
Het overlijden van Margriet Hermans heeft een leegte achtergelaten die met geen woorden te beschrijven valt. Niet alleen dochter Celien Hermans probeert haar leven opnieuw op te bouwen, ook haar stiefvader Frank worstelt elke dag met het gemis van de vrouw met wie hij jarenlang lief en leed deelde. Voor het eerst vertelt Celien openhartig hoe zwaar die periode voor hem is en hoe ze elkaar proberen vast te houden in een tijd waarin niets nog vanzelfsprekend voelt.
Een stilte die in huis blijft hangen
Sinds het afscheid van Margriet is het leven voor de familie compleet veranderd. Waar vroeger muziek, gelach en warmte het huis vulden, overheerst nu een stilte die volgens Celien elke dag opnieuw voelbaar is.
In een emotioneel gesprek vertelt ze dat haar stiefvader Frank het bijzonder moeilijk heeft. “Hij mist haar elk moment van de dag,” klinkt het zacht. “Dat is ook niet vreemd. Ze waren jarenlang onafscheidelijk. Alles deden ze samen.”
Volgens Celien zijn er momenten waarop de werkelijkheid plots weer hard binnenkomt. Een lege stoel aan tafel, een vertrouwd liedje op de radio of een alledaags ritueel kan plots een golf van verdriet losmaken.
“We proberen elkaar overeind te houden”
Ondanks hun eigen verdriet proberen Celien en Frank elkaar zoveel mogelijk te steunen. Ze beseffen dat ze dezelfde pijn delen, al beleeft ieder die op zijn eigen manier.
“Wij proberen elkaar overeind te houden,” vertelt Celien. “Er zijn dagen waarop hij mij sterkt en dagen waarop ik hem probeer op te vangen. Dat is het enige wat we kunnen doen.”
Volgens haar bestaat er geen handleiding voor rouwen. De ene dag lijkt alles even draaglijk, terwijl een klein moment de emoties opnieuw volledig kan losmaken.
Een nieuwe toekomst zonder Margriet
Celien geeft toe dat zowel zij als haar stiefvader beseffen dat ze hun leven opnieuw zullen moeten vormgeven, hoe moeilijk dat ook is.
“We zullen allebei een nieuwe weg moeten vinden zonder mama,” zegt ze. “We zijn daar stap voor stap mee bezig, maar ik denk dat het nog lang zal duren voordat die weg echt duidelijk wordt.”
Die woorden maken duidelijk dat het verlies niet iets is wat na enkele weken of maanden verdwijnt. Het wordt een litteken dat ze voor de rest van hun leven zullen meedragen.
Frank blijft achter met een immens gemis
Voor Frank is het verlies bijzonder zwaar. Jarenlang vormden hij en Margriet een hecht team. Hun relatie werd gekenmerkt door wederzijds respect, humor en een gedeelde liefde voor het leven.
Nu moet hij plots alleen verder. Volgens Celien probeert hij zich sterk te houden, maar achter die kracht schuilt een man die zijn grote liefde elke dag opnieuw mist.
“Er zijn momenten waarop je gewoon ziet hoeveel verdriet er nog zit,” vertelt ze. “Dat breekt je hart.”
De herinneringen geven kracht
Toch probeert de familie zich vast te klampen aan de mooie herinneringen. Fotoalbums worden opnieuw bovengehaald, verhalen worden gedeeld en muziek van Margriet krijgt een nog diepere betekenis dan ooit tevoren.
Celien gelooft dat haar moeder gewild zou hebben dat ze blijven doorgaan, hoe moeilijk dat ook is.
“Ze zou niet willen dat we blijven stilstaan. Ze zou willen dat we blijven leven, blijven lachen en elkaar blijven steunen.”
Een rouwproces zonder einddatum
Voor Celien en Frank is het duidelijk dat het verdriet niet zomaar zal verdwijnen. Ze leren elke dag opnieuw omgaan met een leven waarin Margriet fysiek afwezig is, maar emotioneel nog altijd overal aanwezig blijft.
“We missen haar allemaal ongelooflijk,” besluit Celien. “Maar zolang we elkaar hebben en haar herinnering levend houden, proberen we stap voor stap vooruit te gaan. Dat is wat zij ook gewild zou hebben.”
