‘Ze hebben iemand van mij afgenomen die ik als familie beschouwde…’ Koen Crucke barst in tranen uit wanneer hij over Margriet Hermans praat en onthult een laatste gesprek dat hem nog elke dag achtervolgt

Een telefoongesprek dat nu anders klinkt

Toen het nieuws van het overlijden van Margriet Hermans bekend raakte, voelde het voor Koen Crucke alsof de grond onder zijn voeten wegzakte. Hoewel hij wist dat zijn goede vriendin vocht tegen een agressief neuro-endocrien carcinoom, bleef hij hopen dat er nog tijd zou zijn.

Tijdens een emotioneel gesprek vertelde Koen dat hij slechts enkele dagen eerder nog contact had gehad met dochter Celien. Zij hield een kleine kring van vrienden op de hoogte van de moeilijke situatie.

“Ze vertelde me dat haar moeder van dag tot dag leefde en het zwaar had”, vertelde Koen met tranen in de ogen. “Maar ik had nooit gedacht dat het zo snel zou gaan.”

Die woorden blijven volgens hem door zijn hoofd spoken. Elke keer wanneer hij terugdenkt aan dat gesprek, vraagt hij zich af of hij toen al afscheid had moeten nemen in zijn hart.

Meer dan een collega

Voor buitenstaanders waren Koen Crucke en Margriet Hermans twee bekende gezichten uit de Vlaamse showbizz. Maar achter de schermen groeide door de jaren heen een bijzondere vriendschap.

Ze deelden podia, televisieprogramma’s, repetities, successen en moeilijke momenten. Wat begon als professioneel respect, groeide uit tot een warme band die tientallen jaren standhield.

“Ze hebben iemand van mij afgenomen die ik als familie beschouwde,” zei Koen geëmotioneerd.

Volgens vrienden uit hun omgeving spraken de twee elkaar regelmatig, ook wanneer er geen camera’s of publiek aanwezig waren. Juist daarom komt het verlies voor Koen zo hard binnen.

De ziekte ging sneller dan iedereen had verwacht

Uit het emotionele afscheidsbericht van Celien Hermans blijkt hoe razendsnel alles is gegaan. Eind april kreeg de familie de diagnose kanker te verwerken. Half mei volgde de harde bevestiging dat het ging om een agressief neuro-endocrien carcinoom met zeer beperkte behandelingsmogelijkheden.

Hoewel er nog chemotherapie werd opgestart, was Margriet op dat moment al zwaar verzwakt.

Volgens Celien verdween de energie van haar moeder met de dag. Zelfs de glimlach die jarenlang haar handelsmerk was geweest, begon langzaam te vervagen. Uiteindelijk besloot Margriet, geconfronteerd met ondraaglijke pijn en een uitzichtloos toekomstperspectief, zelf de regie over haar levenseinde in handen te nemen.

Voor vrienden zoals Koen was het bijna niet te bevatten hoe snel de ziekte haar leven volledig had overgenomen.

‘Margriet was uniek’

Wanneer Koen over Margriet praat, gaat het niet alleen over haar carrière. Natuurlijk herinnert hij zich de zangeres, presentatrice en politica die Vlaanderen decennialang wist te boeien. Maar vooral de mens achter de bekendheid blijft hem bij.

“Margriet was uniek. Er was niemand zoals zij,” vertelde hij.

Hij herinnert zich haar aanstekelijke lach, haar spontane humor en haar vermogen om iedereen onmiddellijk op zijn gemak te stellen. Of het nu ging om een beginnende artiest, een technicus achter de schermen of een trouwe fan: Margriet maakte volgens hem nooit onderscheid tussen mensen.

Dat is ook waarom haar overlijden zoveel emoties losmaakt. Niet alleen omdat Vlaanderen een bekende persoonlijkheid verliest, maar omdat zoveel mensen het gevoel hebben dat ze iemand verliezen die dichtbij stond.

Een moeder tot op het allerlaatste moment

Wat Koen misschien nog het meest raakt, zijn de woorden die Celien over haar moeder schreef.

In haar afscheidsboodschap vertelde ze hoe zij en haar vader Frank de laatste weken bewust samen beleefden. Ze huilden samen, haalden herinneringen op en hielden elkaars hand vast tot het moment waarop ze moesten loslaten.

“Zelfs in haar afscheid bleef ze mama,” schreef Celien. “Bezorgd om iedereen rondom haar. Dankbaar. Liefdevol. Sterk.”

Voor Koen vatten die woorden perfect samen wie Margriet werkelijk was.

Vlaanderen neemt afscheid

De reacties op haar overlijden blijven ondertussen binnenstromen. Collega’s, artiesten, politici en duizenden fans delen herinneringen aan de vrouw die generaties Vlamingen wist te raken.

Voor Koen Crucke is het verlies nog steeds moeilijk te bevatten. Hij probeert troost te vinden in de vele mooie herinneringen die ze samen hebben opgebouwd, maar geeft toe dat de pijn voorlopig overheerst.

“Je denkt altijd dat er nog tijd is,” zei hij zacht. “Nog één gesprek. Nog één ontmoeting. Nog één keer samen lachen. Tot je plots beseft dat dat moment nooit meer komt.”

Op woensdag nemen familie, vrienden en bewonderaars afscheid van Margriet Hermans tijdens de publieke uitvaartplechtigheid in de Landloperskapel van Merksplas Kolonie. Voor velen wordt het een laatste groet. Voor Koen Crucke wordt het vooral een afscheid van iemand die veel meer was dan een collega of een vriendin.

Iemand die, zoals hij zelf zegt, altijd een plaats in zijn hart zal blijven hebben.