Het is een wond die nooit echt helemaal geneest. Hoewel het leven doorgaat en de jaren verstrijken, blijft de datum waarop hij zijn vader verloor een litteken op zijn ziel. In 2009 moest Marco voorgoed afscheid nemen, maar de leegte die Roberto achterliet, is anno nu nog altijd voelbaar in elke vezel van zijn bestaan.

Een ode vol nostalgie

Op Instagram doorbreekt Marco de stilte met een eerbetoon dat door merg en been gaat. Hij deelde een dierbare foto van zijn vader – een beeld dat ongetwijfeld duizenden herinneringen oproept aan vroeger, aan onbezorgde tijden en vaderlijk advies. De tekst die hij erbij schrijft is kort, maar beladen met een oceaan aan emoties: “Mis je nog elke dag papa.”

Het zijn woorden die resoneren bij iedereen die ooit een geliefde heeft moeten laten gaan. Voor Marco was Roberto namelijk zoveel meer dan alleen een ouder. Hij was zijn kompas, zijn grootste voorbeeld en bovenal: zijn allerbeste vriend. De man naar wie hij opkeek en wiens goedkeuring en liefde de basis vormden voor de man die Marco vandaag de dag is.

De leegte blijft

Hoewel Marco zich gelukkig mag prijzen met de onvoorwaardelijke steun van zijn moeder Mary, die hij nog vaak ziet en koestert, is het gemis van zijn vader een stille pijn die altijd aanwezig blijft. Zeker op momenten dat hij zelf naar zijn kinderen Jada, Luca en Senna kijkt – de kleinkinderen die Roberto zo trots zouden hebben gemaakt. Ook in zijn warme, respectvolle band met ex-vrouw Leontine zijn de waarden die hij van huis uit meekreeg nog altijd zichtbaar.

Vandaag is Marco even geen superster, maar gewoon een zoon die zijn vader mist. Een zoon die terugverlangt naar die ene arm om zijn schouder, dat vertrouwde stemgeluid en de wijsheid van zijn ‘ouwe heer’.

Wij wensen Marco veel kracht en liefde toe op deze moeilijke dag. Want hoe lang het ook geleden is, afscheid nemen van je held went nooit.