Voor zijn ouders, broer en zussen, familieleden, vrienden en klasgenoten is het nauwelijks te bevatten dat de altijd vrolijke en levenslustige Elija er niet meer is. De stilte die hij achterlaat, wordt door velen omschreven als oorverdovend.

Een noodlottige avond die alles veranderde

Vrijdagavond, kort na 21.00 uur, ging het mis op de Grote Muntweg in het buitengebied van Kootwijkerbroek. Elija reed in een buggy toen het voertuig, kort nadat het een bocht had genomen, door een nog onbekende oorzaak begon te slingeren.

In enkele seconden verloor hij de controle. De buggy sloeg over de kop, kantelde en kwam uiteindelijk op de zijkant in een sloot terecht. Door de enorme impact werd Elija uit het voertuig geslingerd en kwam hij op het wegdek terecht.

Omstanders sloegen onmiddellijk alarm, waarna een grootschalige hulpactie op gang kwam.

Een gevecht dat niet meer gewonnen kon worden

Meerdere ambulances en een traumahelikopter kwamen met spoed ter plaatse. De traumahelikopter landde in een nabijgelegen weiland, waar een traumateam direct medische hulp verleende.

Na stabilisatie werd Elija onder begeleiding van een trauma-arts met spoed naar het ziekenhuis gebracht. Iedereen hoopte op een wonder.

Maar ondanks de snelle en intensieve medische zorg bleek zijn letsel te ernstig.

Later die avond overleed de 14-jarige jongen aan de gevolgen van zijn verwondingen.

Het nieuws sloeg in als een mokerslag bij iedereen die hem kende.

“Veel te jong en veel te vroeg”

Kort na zijn overlijden deelde de familie een rouwkaart die velen diep raakte.

Bovenaan staat een Bijbeltekst die kracht en troost moet bieden in deze onvoorstelbaar moeilijke dagen:

“De Here is mijn God, Hij geeft mij rust, troost en vrede.”

Daaronder beschrijft de familie hun verdriet in aangrijpende woorden.

“Veel te jong en veel te vroeg ben je door een onverwacht ongeluk van ons heengegaan. De Here heeft jou thuisgehaald.”

Woorden die duidelijk maken hoe groot het gemis is van een jongen die nog een heel leven voor zich had.

Een zus die haar verdriet deelt

Ook Elija’s zus Leah bracht via sociale media een ontroerend eerbetoon aan haar broertje.

Bij een foto waarop zij samen te zien zijn, beschrijft ze hem als haar lieve broertje en haar beste vriend.

Het zijn eenvoudige woorden, maar ze laten voelen hoe hecht hun band was en hoeveel pijn dit plotselinge afscheid veroorzaakt.

Vrienden, bekenden en dorpsgenoten reageren massaal met steunbetuigingen en herinneringen aan de warme, vriendelijke jongen die Elija was.

Een dorp dat samen rouwt

In Kootwijkerbroek is de verslagenheid groot.

Het overlijden van zo’n jonge dorpsgenoot raakt mensen diep. Op school, in de kerk en binnen de gemeenschap wordt stilgestaan bij het enorme verlies.

Bewoners spreken over een betrokken jongen die graag onder de mensen was en door velen werd gewaardeerd om zijn open karakter en vriendelijke lach.

Juist daarom komt zijn overlijden zo hard binnen.

Onderzoek naar de toedracht

Na het ongeval werd de Grote Muntweg volledig afgesloten zodat verkeersongevallenanalisten uitgebreid onderzoek konden doen.

Vooralsnog is niet bekend waardoor de buggy de controle verloor en begon te slingeren. De politie onderzoekt de precieze omstandigheden van het ongeval.

Voor de nabestaanden zijn die antwoorden belangrijk, al kunnen ze het verdriet nooit wegnemen.

Samen afscheid nemen

De familie nodigt iedereen die met hen wil meeleven uit om afscheid te komen nemen van Elija.

Op donderdagavond is er gelegenheid om de familie te condoleren in gebouw Eben Haëzer naast de Hervormde Kerk in Kootwijkerbroek.

De dankdienst wordt de volgende ochtend gehouden in dezelfde kerk. Daarna zal Elija in besloten kring worden begraven op begraafplaats Veluwegaard.

Het worden momenten waarop verdriet, herinneringen en verbondenheid samenkomen.

Een leegte die niet te vullen is

Sommige verliezen zijn nauwelijks onder woorden te brengen.

Voor de buitenwereld is Elija Noah van den Top een jongen van veertien jaar die veel te vroeg uit het leven werd weggerukt door een tragisch verkeersongeval.

Voor zijn familie was hij een geliefde zoon, broer en kleinzoon. Voor zijn vrienden een trouwe kameraad. Voor zijn dorp een vertrouwd gezicht dat nog een heel leven voor zich had.

Zijn overlijden laat een leegte achter die niet alleen binnen zijn gezin, maar in de hele gemeenschap voelbaar zal blijven.

Terwijl het onderzoek naar de oorzaak van het ongeval verdergaat, proberen familie, vrienden en dorpsgenoten samen de kracht te vinden om dit onvoorstelbare verlies een plaats te geven. Eén ding staat voor hen vast: de herinnering aan Elija zal blijven voortleven in de harten van iedereen die hem heeft gekend.