Niet alleen familie, vrienden en collega’s, maar ook duizenden gewone Vlamingen voelden zich geraakt door haar heengaan. Op sociale media verschenen ontelbare berichten, foto’s, herinneringen en dankwoorden. Mensen die haar ooit ontmoetten, die opgroeiden met haar muziek of haar jarenlang op televisie zagen, deelden massaal hun verdriet.

Het werd tijdens de afscheidsplechtigheid in Merksplas pijnlijk duidelijk: Margriet Hermans was veel meer dan een bekende naam. Ze was iemand die een bijzondere plaats had veroverd in het hart van Vlaanderen.

Een afscheid dat het hele land beroerde

De Landloperskapel in Merksplas vormde het decor voor een afscheid dat even sereen als hartverscheurend was. Bekende Vlamingen, politici, artiesten en trouwe vrienden verzamelden zich om een laatste groet te brengen.

Maar ook buiten de kapel leefde Vlaanderen intens mee.

Mensen volgden elk nieuwsbericht, bekeken beelden van de uitvaart en luisterden aandachtig naar de woorden die over Margriet werden uitgesproken. Vooral de emotionele toespraak van dochter Celien Hermans raakte een gevoelige snaar.

Toen Celien sprak over haar moeder als haar “allerbeste vriendin”, haar “klankbord” en haar “alles”, voelden veel mensen zich aangesproken. Want achter de bekende televisiepersoonlijkheid zagen ze plots opnieuw de moeder, de echtgenote, de zus en de vriendin die Margriet voor zoveel mensen was.

Een carrière die generaties verbond

Margriet Hermans slaagde er gedurende tientallen jaren in om relevant te blijven voor verschillende generaties.

Als zangeres bracht ze nummers die voor velen verbonden zijn met mooie herinneringen. Haar muziek klonk op familiefeesten, tijdens vakanties, op radiozenders en in Vlaamse huiskamers.

Later groeide ze uit tot een vaste waarde op televisie. Met haar spontane karakter, haar ontwapenende eerlijkheid en haar legendarische lach wist ze kijkers telkens opnieuw voor zich te winnen.

Wat haar bijzonder maakte, was dat ze nooit afstandelijk werd. Ondanks haar bekendheid bleef ze voor velen aanvoelen als “één van ons”.

Ze sprak zoals mensen thuis spraken, lachte zoals mensen thuis lachten en bleef altijd zichzelf.

Dat authentieke karakter maakte haar uitzonderlijk geliefd.

Meer dan een artiest

Ook buiten de showbizz bouwde Margriet een indrukwekkend parcours uit.

Als politica probeerde ze haar stem te gebruiken voor onderwerpen die haar nauw aan het hart lagen. Zelfs mensen die haar politieke standpunten niet altijd deelden, prezen haar menselijke aanpak.

Collega’s omschrijven haar vandaag als iemand die discussies kon voeren zonder haar warmte te verliezen.

Premier Bart De Wever herinnerde zich tijdens de uitvaart hoe Margriet zelfs de meest gespannen vergaderingen kon ontmijnen met één eenvoudige vraag of een vleugje humor.

Die menselijke kant bleef altijd aanwezig.

En precies daarom voelden zoveel mensen zich met haar verbonden.

De lach die Vlaanderen nooit vergeet

Wanneer vrienden en collega’s vandaag over Margriet praten, komt één herinnering telkens opnieuw naar boven: haar lach.

Die herkenbare, aanstekelijke bulderlach groeide uit tot een handelsmerk.

Volgens velen bracht ze lichtheid in moeilijke momenten. Ze kon mensen laten lachen zonder iemand te kwetsen. Ze kon troost bieden zonder grote woorden te gebruiken.

Het was een lach die niet alleen televisieprogramma’s vulde, maar ook talloze huiskamers.

Zelfs nu, dagen na haar overlijden, verwijzen mensen naar die lach als één van de eerste dingen waaraan ze denken wanneer haar naam valt.

Vlaanderen voelde zich deel van haar familie

Misschien verklaart dat waarom haar overlijden zo diep binnenkwam.

Veel bekende mensen worden bewonderd. Maar slechts weinigen worden echt geliefd.

Bij Margriet Hermans leek het alsof Vlaanderen haar niet alleen kende, maar haar ook persoonlijk in het hart had gesloten.

Tijdens de uitvaart sprak Johan Verstreken over de duizenden berichten die binnenstroomden. Mensen uit alle provincies, van alle leeftijden en achtergronden, deelden hetzelfde gevoel van verlies.

Het was alsof een stukje van het collectieve Vlaamse geheugen plots was weggevallen.

Haar nalatenschap leeft verder

Hoewel haar stem is stilgevallen, blijft haar invloed voelbaar.

In haar muziek.

In de televisiefragmenten die opnieuw worden gedeeld.

In de verhalen die familie, vrienden en collega’s blijven vertellen.

Maar vooral ook in dochter Celien, die tijdens het afscheid door velen werd geprezen om haar kracht, waardigheid en liefdevolle woorden.

Margriet Hermans liet een onuitwisbare indruk achter op Vlaanderen. Niet omdat ze beroemd was, maar omdat ze mensen wist te raken.

De enorme golf van medeleven na haar overlijden toont meer dan ooit hoe geliefd ze was bij het Vlaamse publiek.

En misschien is dat uiteindelijk het mooiste eerbetoon dat iemand kan krijgen: dat een heel land mee rouwt, omdat het voelt alsof het afscheid neemt van iemand die altijd dichtbij was.