Het jaar begon voor Ria met een nachtmerrie. Bij het ontdekken van een knobbeltje onder haar arm sloeg de schrik haar direct om het hart. “Ik dacht meteen: dit kan niet wéér,” vertelt ze openhartig. Haar angst werd helaas werkelijkheid: de ziekte was teruggekeerd.

Zware operatie en reconstructie

Er werd niet getreuzeld. Op 31 januari onderging de zangeres een ingrijpende operatie waarbij het gezwel werd verwijderd. Artsen voerden direct een reconstructie uit met eigen weefsel. Hoewel de chirurgische ingreep technisch gezien geslaagd is, blijft de onzekerheid als een donkere wolk boven haar hoofd hangen.

“Je hoopt dat het weg is, maar je weet het nooit honderd procent,” klinkt het realistisch maar bezorgd uit de mond van de zangeres.

Slopend traject

Wie denkt dat het leed na de operatie geleden was, heeft het mis. Ria zit momenteel midden in een slopend natraject. Vijf dagen per week moet ze naar het ziekenhuis voor bestralingen. Het is een fysieke uitputtingsslag, zeker gezien haar leeftijd. Toch klaagt ze niet. “Ik kijk niet te ver vooruit. Ik doe wat ik moet doen, dag voor dag,” zegt ze strijdbaar.

Humor als wapen

Wat Ria overeind houdt in deze bange dagen, is haar onverwoestbare gevoel voor humor en de steun van haar fans. De kaarten en berichten stromen binnen, en dat geeft haar kracht. Ze prijst haar behandelteam en probeert, zelfs op slechte dagen, te blijven lachen.

Grote optredens staan voorlopig op een laag pitje; de focus ligt volledig op herstel en kwaliteit van leven. Ze geniet intens van kleine geluksmomenten: een kop koffie in de zon of een goed gesprek. Door haar verhaal te delen, hoopt ze anderen in een soortgelijke situatie een hart onder de riem te steken.

Ria is zich bewust van de realiteit, maar weigert in angst te leven. Haar motto is krachtiger dan ooit: “Elke dag telt.”