John de Bever in diepe crisis: artsen geven verontrustende boodschap!
John de Bever over zijn gehoorproblemen: “Ik hoor minder, maar ik leef meer dan ooit”
Hij is de zanger die heel Nederland aan het lachen krijgt met zijn nummer Jij krijgt die lach niet van mijn gezicht — en dat is precies wat hem typeert. John de Bever is een artiest met een groot hart, een aanstekelijke glimlach en een levenslust die niet te breken lijkt. Maar achter die vrolijke uitstraling schuilt ook een uitdaging: de volkszanger kampt al jaren met ernstige gehoorproblemen.
Toch weigert hij zich uit het veld te laten slaan. In een openhartig gesprek vertelt hij met zijn kenmerkende humor en nuchterheid over het leven met gehoorverlies, zijn liefde voor muziek en waarom hij ondanks alles gewoon doorgaat.
Gehoorverlies dat steeds zwaarder wordt
John de Bever, bekend van talloze hits en televisieoptredens, vertelt in weekblad Story dat zijn gehoor de afgelopen jaren flink is achteruitgegaan.
“Ik hoor bijna niks meer zonder gehoorapparaten,” zegt hij eerlijk. “Aan beide oren draag ik ze, maar ik zet ze niet altijd in. Thuis laat ik ze meestal uit — dan hoor ik Kees tenminste niet de hele tijd praten. Dat is wel zo rustig, want hij kan flink kletsen.”
Met die typische kwinkslag weet John zelfs van een serieuze situatie nog iets luchtigs te maken. Maar de realiteit is dat hij inmiddels aan beide oren zwaar gehoorverlies heeft.
“Ik heb er niet echt moeite mee,” legt hij uit. “Ik ben liever doof dan blind. Leven in het donker lijkt me verschrikkelijk. En ik heb mezelf leren liplezen, dus ik red me prima.”
Zijn kalme houding wekt bewondering. Waar veel mensen moeite zouden hebben met zo’n beperking, kiest John voor acceptatie. “Het is wat het is,” zegt hij. “Ik ben blij dat ik nog kan zingen, en dat ik nog van het leven geniet.”
Erfelijke aanleg en schade door muziek
Volgens John is zijn gehoorverlies deels erfelijk. “Het zit in de familie,” vertelt hij. “Mijn zus heeft precies hetzelfde. We wisten allebei dat dit ons vroeg of laat zou overkomen.”
Daarnaast heeft zijn muzikale carrière het proces versneld. In zijn jonge jaren stond hij avond na avond op het podium, vaak zonder gehoorbescherming.
“Toen hadden we nog niet de bescherming die er nu is,” zegt hij. “We stonden gewoon naast de boxen, keihard geluid. Dat doet wat met je oren. André Hazes senior had er ook last van, en bij mij is het waarschijnlijk net zo gegaan.”
Het is een bekend probleem onder artiesten van zijn generatie. Geluid op podia was in die tijd extreem luid, en het bewustzijn over gehoorschade kwam pas veel later. Voor John kwam die waarschuwing eigenlijk te laat — maar hij kijkt niet achterom.
“Ik kan er niets meer aan veranderen,” zegt hij nuchter. “Ik heb er een mooi leven voor teruggekregen, dus ik klaag niet.”
Liplezen als nieuwe vaardigheid
Omdat hij nog maar weinig hoort, moest John andere manieren vinden om te communiceren. Hij leerde zichzelf liplezen, iets waar hij inmiddels verrassend goed in is geworden.
“Dat ging eigenlijk vanzelf,” vertelt hij. “Ik kijk mensen gewoon goed aan en lees wat ze zeggen. Het kost wat concentratie, maar het gaat prima. En Kees helpt me als ik iets mis.”
Zijn omgeving is inmiddels gewend aan zijn situatie. Vrienden en collega’s spreken duidelijk, en zijn man Kees weet precies hoe hij ermee om moet gaan.
“Soms maakt hij er een grap van,” lacht John. “Dan zegt hij expres iets met zijn rug naar me toe. Dan roep ik: ‘Hé, ik ben niet helderziend hoor!’ Zo houden we het luchtig.”
Volgens experts is Johns houding niet alleen praktisch, maar ook mentaal gezond. Humor helpt mensen om positief te blijven, zelfs in moeilijke omstandigheden. En dat is precies wat John doet.
Vol energie op het podium
Wie denkt dat gehoorproblemen hem afremmen, vergist zich. John de Bever blijft onvermoeibaar optreden.
“Ik doe ongeveer driehonderd shows per jaar,” zegt hij trots. “Daarnaast hebben we een theatertour, een reallifesoap en een podcast die we opnemen in een sauna. Heerlijk toch?”
Zijn agenda zou menig artiest doen duizelen, maar John geniet ervan. “Ik ben van de generatie die niet piept maar gewoon doorgaat,” legt hij uit. “Vroeger had niemand een burn-out. Iedereen werkte gewoon hard. Dat zit in mij. Laat mij maar bezig zijn, dat is mijn ontspanning.”
Vakantie hoeft voor hem niet. “Ik hoef niet op een strand te liggen. Op het podium voel ik me levend. Daar hoor ik thuis.”
En dat merkt zijn publiek. Zijn optredens zitten bomvol energie, emotie en humor. Zelfs met gehoorverlies weet hij nog precies hoe hij zijn publiek moet raken.
Humor als levenshouding
Wat John uniek maakt, is zijn vermogen om in elke situatie de humor te zien. Zelfs over zijn gehoorverlies maakt hij grappen.
“Ik hoor weinig, maar dat heeft ook voordelen,” zegt hij met een knipoog. “Soms is stilte best lekker.”
Zijn luchtige kijk op het leven werkt aanstekelijk. Op sociale media ontvangt hij talloze berichten van fans die zich herkennen in zijn verhaal. Mensen met gehoorproblemen of andere beperkingen schrijven hoe Johns openheid hen inspireert.
“Dankzij jou durf ik mijn gehoorapparaten gewoon te dragen,” schrijft een fan.
“Je laat zien dat je ondanks alles gewoon jezelf kunt blijven,” reageert een ander.
John leest de reacties met een glimlach. “Dat vind ik mooi om te horen. Als ik anderen ermee help, dan is dat alleen maar winst.”
Een beperking die hem niet definieert
Hoewel zijn gehoor hem in de steek laat, weigert John zich te laten reduceren tot zijn beperking.
“Ik ben wie ik ben,” zegt hij eenvoudig. “Of ik nu goed hoor of niet, dat verandert daar niets aan.”
Zijn stem klinkt nog altijd krachtig, zijn optredens zijn steevast uitverkocht en zijn contact met het publiek is intens. Hij voelt de muziek, ziet de bewegingen en zingt met dezelfde passie als altijd.
Muziek is voor hem meer dan geluid — het is gevoel. “Ik voel de trilling, de sfeer, het ritme,” zegt hij. “Dat is genoeg.”
Voor veel fans is dat inspirerend. John laat zien dat muziek verder reikt dan gehoor alleen.
Een les in veerkracht
Johns verhaal is dat van iemand die weigert te stoppen, ongeacht de omstandigheden. Hij ziet zijn gehoorverlies niet als een einde, maar als een nieuw begin.
“Je kunt blijven hangen in wat niet meer kan,” zegt hij, “of je kunt focussen op wat nog wél kan. En er is nog zoveel wat kan.”
Zijn levenslust, humor en optimisme maken hem tot een voorbeeld voor velen. Hij bewijst dat beperking niet gelijkstaat aan verlies, maar juist kan leiden tot groei, nieuwe inzichten en dankbaarheid.
“Ik heb geleerd dat je niet alles hoeft te horen om gelukkig te zijn,” zegt hij met een glimlach. “Geluk zit niet in wat je mist, maar in wat je hebt.”
“Zolang ik kan zingen, ga ik door”
Op de vraag of hij ooit denkt aan stoppen, reageert John resoluut:
“Nee, ik ga gewoon door,” zegt hij zonder aarzeling. “Zolang ik kan zingen, blijf ik het doen. Mijn publiek geeft me energie. Zolang zij me willen horen, blijf ik optreden.”
Het is precies die instelling die hem zo geliefd maakt: hij is eerlijk, nuchter en authentiek.
Zijn levensmotto vat het allemaal samen: niet stilstaan bij wat niet meer kan, maar genieten van wat nog wél mogelijk is.
Zijn gehoor mag hem deels in de steek laten, maar zijn geest, zijn stem en zijn hart klinken luider dan ooit.
Slotgedachte
Het verhaal van John de Bever is er een van doorzettingsvermogen en levenslust. Hij bewijst dat je ook met tegenslag voluit kunt leven, zolang je jezelf en je humor behoudt.
Hij hoort misschien minder dan vroeger, maar zijn muziek, zijn energie en zijn levensvreugde klinken helderder dan ooit.
Of, zoals hij zelf zou zeggen:
“Ik hoor minder, maar ik leef harder.”
